Να μη γίνει στα μουλωχτά η όποια αναδιάρθρωση

To τουπέ των κυβερνώντων -όχι μόνο των τωρινών- προδίδει ότι θεωρούν τον Πολιτισμό τομέα μπόσικο για κάθε πιθανό πειραματισμό.

Κάτι μαγειρεύουν αυτοί. Και δεν είναι επειδή η γκρίνια μας έπιασε τόπο. Στα σκαριά έχουν την εγκαθίδρυση μιας «Εθνικής Πολιτικής για τον Πολιτισμό» -μη γελάτε, θα το ακούσουμε σύντομα κι αυτό- κι εκεί θα αρχίσει ένα ξήλωμα άνευ προηγουμένου με σκοπό από τη μια να ικανοποιήσουν τις ορέξεις των δανειστών κι από την άλλη να πείσουν τους εαυτούς τους και τους αιμοβόρους ψηφοφόρους ότι κινείται κι ένα φυλλαράκι και σ’ αυτό τον τομέα.

Τραβήξτε και την πρίζα να τελειώνουμε

Αφού τον ξεγράψαμε που τον ξεγράψαμε, να μην ταλαιπωρείται κιόλας ο φουκαράς.

Οι βουλευτές μας ετοιμάζονται να διακόψουν το… θεάρεστο έργο τους για τις θερινές διακοπές κι εγώ σπάω το κεφάλι μου να θυμηθώ πότε ήταν η τελευταία φορά που πήγα σε συνεδρία οποιασδήποτε κοινοβουλευτικής επιτροπής για να καλύψω συζήτηση γύρω από κάποιο θέμα του τομέα μου. Παρακολουθώ με απορία τη συνάδελφο του εκπαιδευτικού ρεπορτάζ να συζητά στο τηλέφωνο για την επικείμενη συνεδρία της Επιτροπής Παιδείας και Απολιτισμού και να προετοιμάζεται για μια γεμάτη μέρα.

Σήκωνε ένα ειρωνικό χειροκρότημα

Έχει και χιούμορ ο μπαγάσας... 

Αυγά τους καθαρίζουν;

Για αρχή θέλω να συγχαρώ τον συντάκτη της ομιλίας του Προέδρου της Δημοκρατίας για το βιτριολικό του χιούμορ. Και να του εκφράσω τη συμπάθειά μου για το γεγονός ότι η πλειοψηφία των παρισταμένων δεν το εκτίμησε αυτό ως έπρεπε και δεν έπεσαν ανάσκελα και διπλωμένοι από τα χάχανα στο φρεσκοκουρεμένο γρασίδι του νέου Πολιτιστικού Κέντρου Στροβόλου - καλορίζικο να ‘ναι.

Μην τους συμμερίζεσαι, φίλτατε, δεν εκτιμούν το καλό χιούμορ.

Παραμένουμε σκληρά αυτοδίδακτοι

Όσες σπουδές και αν κάνουμε, παραμένουμε όχι απλώς «σκληρά αυτοδίδακτοι», καταπώς έλεγε ο Σεφέρης αλλά πολλές φορές οδυνηρά ανεπίδεκτοι μαθήσεως.

Συνηθίζουμε να κομπάζουμε στην ταπεινή αυτή γωνιά του σύμπαντος για το υψηλό επίπεδο μόρφωσης των ιθαγενών. Εύκολα ή δύσκολα, κατέστη μέρος της συλλογικής κουλτούρας το κίνητρο να προσφέρονται στη νέα γενιά τα απαραίτητα ακαδημαϊκά εφόδια. Οικογένειες, ακόμη κι από τις πιο χαμηλές εισοδηματικά τάξεις, έκοβαν τον λαιμό τους κι έκαναν το κουμάντο τους προκειμένου να εντάξουν τα παιδιά τους σε μια βαριά βιομηχανία παραγωγής πτυχίων.

Κουλτούρα να φύγουμε

Όταν ολόκληρο το οικοδόμημα του Πολιτισμού στηρίζεται στην καλή διάθεση και την εμμονή ορισμένων ρομαντικών κορόιδων, στην ιδιωτική πρωτοβουλία και στο έλεος της Θεάς Τύχης, είναι θέμα χρόνου να στενέψουν τα περιθώρια μέχρι τελικής πνευματικής ασφυξίας.

Αρκετοί έχουν υπόψη την all time classic ζαβολιά στον στρατό, όπου ο φαρσέρ αδειάζει νερό από το ένα ποτήρι στο άλλο κοντά στο αυτί του κοιμώμενου, επαναλαμβάνοντας συνάμα τη φράση «άντε, κατούρα να φύγουμε». Κάπως έτσι πεταγόμαστε κι εμείς κάθε λίγο από το όνειρο ότι ασχολούμαστε σοβαρά με τον Πολιτισμό ή -για να το θέσω αλλιώς- ότι έχουμε κι εμείς άξιο λόγου αντικείμενο εργασίας. Για πολλοστή φορά συγκρουόμαστε επώδυνα με την επονείδιστη πραγματικότητα και διαπιστώνουμε περίλυποι ότι πέσαμε θύματα μιας κακόγουστης φάρσας.