Ελάχιστοι έχουν απομείνει ακόμη -μακάρι να έχουν για πολλά χρόνια ακόμη την υγειά τους- και στο τέλος θα μας αφήσουν όλοι.
Παρά την προχωρημένη ηλικία του και τις συχνές αναφορές σε-φυσιολογικές για έναν 90χρονο- μικρές περιπέτειες με την υγεία του, ήταν σαν μη θέλουμε να πιστέψουμε ότι θα έρθει η αποφράδα ημέρα. Κι όμως ήλθε. Ο Μιχάλης Κακογιάννης πέρασε στην αιωνιότητα ως ένας από τους τελευταίους σύγχρονους μύθους της Ελλάδας. Με όλη του την ταπεινοφροσύνη, το πνευματικό του ανάστημα έριχνε τη σκιά του πάνω μας και μας δρόσιζε από τον καυτό ήλιο της στειρότητας, της ασυδοσίας, της καθημερινής αγωνίας, το έργο του έλαμπε φέρνοντάς μας σε επαφή με τα βάθη των αιώνων και της ψυχής μας, φώτιζε τη ζωή σε όλες τις διαστάσεις της.
Παρά την προχωρημένη ηλικία του και τις συχνές αναφορές σε-φυσιολογικές για έναν 90χρονο- μικρές περιπέτειες με την υγεία του, ήταν σαν μη θέλουμε να πιστέψουμε ότι θα έρθει η αποφράδα ημέρα. Κι όμως ήλθε. Ο Μιχάλης Κακογιάννης πέρασε στην αιωνιότητα ως ένας από τους τελευταίους σύγχρονους μύθους της Ελλάδας. Με όλη του την ταπεινοφροσύνη, το πνευματικό του ανάστημα έριχνε τη σκιά του πάνω μας και μας δρόσιζε από τον καυτό ήλιο της στειρότητας, της ασυδοσίας, της καθημερινής αγωνίας, το έργο του έλαμπε φέρνοντάς μας σε επαφή με τα βάθη των αιώνων και της ψυχής μας, φώτιζε τη ζωή σε όλες τις διαστάσεις της.


