Η μεγαλύτερη ντροπή του κυπριακού κράτους

Αναρωτιέμαι αν υπάρχει άλλη χώρα -όχι στην Ευρώπη στον κόσμο ολόκληρο- που θέλει να λέγεται σοβαρή και επιτρέπει στον εαυτό της να διαιωνίζει ένα τέτοιο απαράδεκτο βιβλιοθηκονομικό περιβάλλον.

Θα πάψει να απορεί κανείς για την ηθική, πνευματική και πλέον και οικονομική μας κατάντια μόνο και μόνο αν επιχειρήσει να καταπιαστεί με το μείζον ζήτημα της Κυπριακής Βιβλιοθήκης. Που αποτολμώντας και να βάλεις δίπλα- δίπλα τις λέξεις «Κυπριακή» και «Βιβλιοθήκη» υπονοώντας ότι σ’ αυτή την παράξενη χώρα υπάρχει κάτι που πασχίζει να λειτουργήσει ως κεντρική βιβλιοθήκη, φλερτάρεις με το ενδεχόμενο να γραφτείς στο Γκίνες για το πιο σύντομο ανέκδοτο.

Τον ΧΧΧΧ τον είδαμε στον καθρέπτη

Ο πρώτος και κύριος λόγος που πρέπει ν’ αντιδράσουμε σ’ αυτή την αποκρουστική κατάσταση είναι το γεγονός πως αυτό που κοιτάζουμε είναι η πολιτική εκδοχή του δικού μας ειδώλου.

Κυβερνήσεις άλλαξαν, υπουργοί ήλθαν και παρήλθαν, δημόσιοι λειτουργοί συνταξιοδοτήθηκαν, νέοι (πρόλαβαν και) προσλήφθηκαν, το δημιουργικό δυναμικό ανανεώθηκε, προεδρεύσαμε του Συμβουλίου της ΕΕ, αναδείξαμε Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης. Κοντέψαμε να ισοπεδώσουμε μια ναυτική βάση κι έναν ηλεκτροπαραγωγό σταθμό, λάβαμε αστείες πολιτικές αποφάσεις, φάγαμε και ήπιαμε περισσότερο απ’ ότι χωράει το στομάχι μας, τζογάραμε στο χρηματιστήριο και σε όποια φούσκα μας έκλεισε πονηρά το μάτι, ανεχτήκαμε σκάνδαλα, κατάπιαμε ρεμούλες, υπομείναμε κουρέματα και κόντρα κουρέματα, «παρασυρθήκαμε» σε ρουσφέτια και στο τέλος φάγαμε στη μάπα μνημόνια.