Η φτώχια φέρνει την ευτυχία

Ο Πλούτος της Φτωχολογιάς «ούρλιαξε» κατάμουτρα στον θεατρικό κόσμο ότι κάτι δεν πάει καθόλου καλά με τον διαμοιρασμό της πίτας των επιχορηγήσεων.

Αφού όλοι διασκεδάζουνε γιατί είσαι λυπημένος; Το ερώτημα αυτό απηύθυνα στον εαυτό μου στο φινάλε της πρεμιέρας του Πλούτου της Φτωχολογιάς με υπόκρουση θερμά χειροκροτήματα και επευφημίες. Ως προς το σκηνικό αποτέλεσμα, μπορούσα να δικαιολογήσω και να συμμεριστώ το ασυνήθιστο ντελίριο ενθουσιασμού. Η σφοδρότητα του οποίου καθ’ όλη τη διάρκεια της παράστασης, με αποκορύφωμα το ανυπόμονο standing ovation στο τέλος, έμοιαζε να σοκάρει τους συντελεστές και περισσότερο απ’ όλους τον νεοφώτιστο σκηνοθέτη Κώστα Σιλβέστρο.

Ουρανοκατέβατοι άριστοι

Η αίσθηση ότι στο ΔΣ του ΘΟΚ διορίζονται παραδοσιακά και πολλοί «ουρανοκατέβατοι» έχει επικρατήσει στη θεατρική κοινότητα.

Καταντάει κουραστικό, αγγίζει τα όρια του λαϊκισμού και φλερτάρει με τη δημαγωγική ισοπέδωση, αλλά πρέπει να έχει κανείς υποστεί λοβοτομή για να μη διαπιστώνει το προφανές: το πολίτευμα της Κύπρου είναι κληρονομική κομματοκρατία. Το ότι κάθε φορά που βάζει ο Μανωλιός το βρακί του αλλιώς επικρατεί ένα ειλικρινές αίσθημα ελπίδας ή και πίστης για πραγματικές αλλαγές, έστω και για ένα μικρό διάστημα, είναι ένα κοινωνικό σύμπτωμα που θα έπρεπε να μελετηθεί κλινικά.

Σ’ ένα παράλληλο κυπριακό σύμπαν

Το αεροδρόμιο Λάρνακας «Μιχάλης Κακογιάννης» και το Λιμάνι Λεμεσού «Μάριος Τόκας»… 

Είναι πάντοτε μεγάλη η χαρά να συνειδητοποιείς ότι βρίσκεσαι στην Κύπρο, το νησί της ευγνωμοσύνης και της αναγνώρισης της πνευματικής δημιουργίας, τον τόπο όπου ο Πολιτισμός, σε όλες του τις εκφάνσεις, δοξάζεται, τιμάται και αξιοποιείται ως κεντρικός πυλώνας της κοινωνικής ζωής. Άμα τη αφίξει σου προσγειώνεσαι στον Διεθνή Αερολιμένα Λάρνακας «Μιχάλης Κακογιάννης». Ε, ποιανού άλλου τ’ όνομα θα έπαιρνε η κύρια πύλη προς την υφήλιο αν όχι του κοσμοπολίτη δημιουργού με το οικουμενικό έργο και τη διεθνή αναγνώριση; Πιο έξυπνοι είναι οι Ιταλοί, που ονόμασαν «Λεονάρντο Ντα Βίντσι» το αεροδρόμιο της Ρώμης;

Το στοίχημα πλέον αφορά το 2018

Η «καταδικασμένη» Πάφος δείχνει πλέον να πατά γερά στα πόδια της ενόψει του 2017. 

Φωτογραφία: Χάρης Ιωάννου.

Να λοιπόν που στην Πάφο το κλίμα αντιστράφηκε. Εκεί που η προσπάθεια έμοιαζε καταδικασμένη, η αρμόδια εποπτική και συμβουλευτική επιτροπή της ΕΕ για τις Πολιτιστικές Πρωτεύουσες έφτασε να την περιγράφει και ως παράδειγμα για το πώς μια μικρή πόλη μπορεί να αξιοποιήσει τον θεσμό. Είναι η μικρότερη πληθυσμιακά πόλη μέχρι σήμερα που λαμβάνει το χρίσμα της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας, όμως εγώ προσθέτω ότι είναι κι ένα καλό παράδειγμα για το πώς μια πόλη και μια μικρή θεότρελη χώρα μπορεί να ανταπεξέλθει κόντρα σε αντιξοότητες, σοβαρές παθογένειες και τρικλοποδιές που βάζει η ίδια στον εαυτό της.