Κι ύστερα ήρθαν οι τεχνοκράτες

Εισηγούμαι οι Πολιτιστικές Υπηρεσίες να μετακομίσουν στο Υπουργείο Οικονομικών. Παραχρήμα.

   
Θυμάμαι σαν χθες την έκπληξη και το ενδιαφέρον που αναπτύχθηκε μια περίεργη μέρα του Απρίλη του 2016, στην Επιτροπή Παιδείας της Βουλής. Οι ελάχιστοι βουλευτές γινόντουσαν σοφότεροι απ’ όσα άκουγαν από τους εκπροσώπους των Πολιτιστικών Υπηρεσιών και της Ένωσης Σκηνοθετών σχετικά με την ανάγκη στήριξης και ενίσχυσης του κινηματογραφικού και του οπτικοακουστικού τομέα, αλλά κυρίως την ανάγκη προώθησης κινήτρων για διεθνείς παραγωγές.

Η σιγουριά του ρίσκου

Οι βεβαιότητες τέλος. Καιρός για ριψοκίνδυνες επιλογές.

Μπορεί το θέατρο χωρίς τον θεατή να θεωρείται αδιανόητο, εντούτοις ο ακινητοποιημένος στο κάθισμά του θεατρόφιλος με το αιχμάλωτο βλέμμα δεν παύει να αποτελεί ένα ον παθητικό και το θέαμα να εκλαμβάνεται ως το ακριβώς αντίθετο της δράσης. Και δεν θα πρέπει να αποκλείεται η ύπαρξη κι ενός αισθήματος φθόνου προς τους δρώντες. Σύμφωνα με τον καλλιτεχνικό διευθυντή του ΘΟΚ κατά την παρουσίαση του προγραμματισμού της νέας σεζόν, στόχος είναι να πάει ο πήχης του θεάτρου λίγο ψηλότερα και να δοκιμάσουν να περάσουν πάνω από αυτόν όχι μόνο οι δημιουργοί, αλλά κι οι θεατές. Κι έχει δίκιο όταν λέει ότι και οι θεατές έχουν ευθύνη για την ποιότητα του θεάτρου που απολαμβάνουν. 

Στρατηγική επιλογή η κοροϊδία

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δοκίμασε πάλι την αίσθηση του χιούμορ μας κατά την τελετή απονομής των βραβείων του διεθνούς αρχιτεκτονικού διαγωνισμού για το Νέο Κυπριακό Μουσείο.

Τείνω να πιστέψω ότι υπάρχει λόγος που ο ανώτατος άρχων, ο εκάστοτε, κρατάει τα πιο εξωφρενικά χωρατά και τις πιο ξεδιάντροπες μπαρούφες για τον πολιτισμό. Θεωρεί ότι απευθύνεται σε εκκεντρικούς και μεγαλομανείς με ασθενή μνήμη; Δεν θα το απέκλεια. Ενδεχομένως, απλώς να πιστεύει ότι ελάχιστοι κόπτονται, μόνο οι ίδιοι οι εμπλεκόμενοι, άντε και μερικοί ακόμη γραφικοί. Συνεπώς δεν θα χάσει κι η Βενετιά βελόνι αν τους ταράξει όλους αυτούς στο μπαλαμούτι. Έτσι κι αλλιώς, η πλειοψηφία της κοινωνίας, των ψηφοφόρων δηλαδή, στην καλύτερη περίπτωση αδιαφορεί γι’ αυτά τα μπιρμπιτσόλια, ενώ αρκετοί τα θεωρούν περιττή πολυτέλεια.

Καταπίνοντας τη στρουθοκάμηλον

Η πικρή αλήθεια είναι ότι το μόνο ζώο που έχει το χούι να εθελοτυφλεί είναι ο άνθρωπος.

Οι στρουθοκάμηλοι δεν στρουθοκαμηλίζουν. Δεν χώνουν το κεφάλι τους σε τρύπες όταν αισθανθούν κίνδυνο, απλώς τρέχουν όσο πιο γρήγορα μπορούν, όντας μάλιστα το γρηγορότερο δίποδο στον κόσμο. Το ούτω θεωρούμενο εξυπνότερο δίποδο στον κόσμο, βέβαια, νομίζει πως όλα τα υπόλοιπα όντα είναι ηλίθια και διαβάλλει το άμοιρο το πτηνό. Η πικρή αλήθεια είναι ότι το μόνο ζώο που έχει το χούι να εθελοτυφλεί είναι ο άνθρωπος.

Οι ψυχολόγοι διατείνονται ότι η άρνηση, η παράβλεψη μιας δυσάρεστης και ανεπιθύμητης μεν, αλλά πραγματικής κατάστασης, είναι ένας υποσυνείδητος μηχανισμός άμυνας, κάποτε υγιής αλλά και κάποτε βλαβερός. Ο σκοπός της άρνησης είναι να μας βοηθήσει να διαχειριστούμε λιγότερο επώδυνα μια δυσάρεστη εξέλιξη στη ζωή μας, αλλά όταν γίνεται τρόπος ζωής, τότε είναι πρόβλημα.