Μπιενάλε των λειτουργών και των επιμελητών;

Με τον γνωστό παρορμητισμό και την ευθύτητα λόγου που τη διακρίνει, η Ελένη Νικοδήμου «έσπασε» κι έγινε ακούσιος εκφραστής των πιο μύχιων και ανεκδήλωτων συνειρμών της εικαστικής κοινότητας.

Στα συμφραζόμενα καραδοκεί η άλλη όψη του νομίσματος, αυτή που δεν αντικατοπτρίζεται στη φωταυγή όψη και το γυαλιστερό περιτύλιγμα, στο γκλάμουρ της κυπριακής συμμετοχής στην κορυφαία διεθνή διοργάνωση σύγχρονης τέχνης.

Νίκος Ρωμανός: Υψίπολις ή άπολις;

Δεν είναι και τόσο δύσκολο να γίνει κανείς σύμβολο αξιοπρέπειας σε μια χώρα που βρίσκεται σε μαρασμό.

Η «μεγαλόψυχη» ελληνική Πολιτεία δεν ήθελε άλλους μπελάδες. Αναμένονται ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις τις επόμενες εβδομάδες κι έτσι, έστω στο παρά 1’, αποφάσισε να προωθήσει τη -σχεδόν φωτογραφική- τροπολογία, που προβλέπει παροχή εκπαιδευτικών αδειών σε κρατούμενους με τη χρήση ηλεκτρονικής επιτήρησης. Έτσι επήλθε το «happy end» στο καυτό θέμα που ταλάνισε για καιρό την ελλαδική -κι όχι μόνο- κοινή γνώμη. Έπεσαν, όμως, πράγματι, οι τίτλοι τέλους;

Το Στόουνχετζ στο Μουσείο της Ακρόπολης

Οι «αχάριστοι» Έλληνες και το ενδεχόμενο ανταλλαγής δύο χαρακτηριστικών οικουμενικών μνημείων.

Οι ίδιοι οι Βρετανοί ανακίνησαν το θέμα των Μαρμάρων δανείζοντας το ακέφαλο άγαλμα του Ιλισσού στο Ερμιτάζ. Δεν είναι τυχαία κίνηση ο ιστορικός πρώτος δανεισμός γλυπτού του Παρθενώνα. Αποσκοπούσε στην υπογράμμιση, από την πλευρά τους, της οικουμενικότητας του μουσείου τους αλλά και του ότι τα «Ελγίνεια» αποτελούν ιδιοκτησία τους και άρα τα κάνουν ό,τι γουστάρουν.