Ο πελάτης έχει πάντα δίκιο

Σεξουαλικά ανεκπαίδευτη, είναι η κοινωνία που θεωρεί «φυσική ανάγκη» τη ζήτηση πορνικών υπηρεσιών και «απειλή για τη δημόσια υγεία» τη γυναίκα που τις προσφέρει.

Αυτός, είναι το θύμα της υπόθεσης. Ξεγλίστρησε από το σπίτι είτε χωρίς να δώσει λογαριασμό στην κυρά -γιατί «έχει σκίσει τη γάτα να ‘ούμε»- είτε στα μουλωχτά ψελλίζοντας χωρίς τύψεις ένα κλισέ ψεματάκι -για «να μην τον πρήζει». Πήγε στην πιάτσα, που τη γνωρίζει σαν τις τσέπες του, για να επιβεβαιώσει άλλη μια φορά το –αμφισβητούμενο;- αντριλίκι του με την πρώτη «φθηνή» πόρνη που βρήκε μπροστά του. Τρύπα να ‘ναι. Δεν νοιάστηκε ποια είναι, πώς βρέθηκε εκεί και γιατί κάνει αυτό που κάνει. Ούτε το όνομά της δεν ρώτησε –έτσι κι αλλιώς σιγά μην του έλεγε το πραγματικό- και της έταξε ένα χαρτζιλικάκι παραπάνω «ή αλλιώς πάω αλλού» αν δεχόταν να κάνει τη δουλειά χωρίς προφυλακτικό. Άλλωστε «η ευχαρίστηση είναι διπλή». Έπειτα πήρε τηλέφωνο στους φίλους του για να καυχηθεί, βάζοντας και μερικές σάλτσες για τις… ανταγωνιστικές επιδόσεις του.

Ως θύμα, λοιπόν, πρέπει να αντιμετωπιστεί. Είναι ένας ευυπόληπτος πολίτης και πρέπει να προστατευθεί ως κόρη οφθαλμού ο ίδιος, η υγεία του, η αξιοπρέπειά του, η οικογενειακή του γαλήνη.

Εκείνη, είναι ο θύτης. Έμαθε να ζει με την πλάτη στον τοίχο, με το πιστόλι στον κρόταφο, έρμαιο των διαθέσεων κάθε μαστροπού ή πρεζέμπορα, ένα ερείπιο της ζωής, η ίδια της η επιβίωση κρέμεται από μια κλωστή. Μερικές λάθος επιλογές, κάποια λάθη που έγιναν για να διορθώσουν τα λάθη, η ανέχεια, η ανάγκη, η εξάρτηση την οδήγησαν στο «πεζοδρόμιο». Είναι μια αγορά που υπάρχει πάντα ζήτηση. Ζει στο βούρκο. Δεν έχει την παιδεία, το καθαρό μυαλό, τα ψυχικά αποθέματα να αντιδράσει, να προστατεύσει τον εαυτό της και το «κεφάλαιό της», το σώμα της από τη μόλυνση. Δεν ξέρει τι της συμβαίνει, αλλά δεν έχει την πολυτέλεια να «χάσει τον πελάτη».

Άρον άρον σταύρωσον αυτήν. Να τιμωρηθεί αυστηρά για εκ προμελέτης πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης. Αλλά δεν αρκεί αυτό. Επιβάλλεται κι η δημόσια διαπόμπευση, της ίδιας, αλλά και της οικογένειάς της, που ενδεχομένως τόσο καιρό την είχε ξεγραμμένη, αλλά πρέπει τώρα να πιει από την αρχή το ολόπικρο ποτήρι.

Οι καθωσπρέπει οικογενειάρχες, ενώ έχουν τη φωλιά τους αφοδευμένη, δεν κάνουν απολύτως τίποτα για να προστατεύσουν τον εαυτό τους και τις συντρόφους τους. Όταν σκάσει όμως η «απασφαλισμένη υγειονομική βόμβα» όπως είπε ο Έλληνας υπουργός Υγείας Ανδρέας Λοβέρδος, πρώτο μέλημα είναι η δική τους προστασία. Η πόρνη αντιμετωπίζεται ως κοινός εγκληματίας, κατά το πρότυπο του Φαρ Ουέστ –λείπει μόνο η επιγραφή WANTED.

Ο μισός ανδρικός πληθυσμός της Αθήνας έχασε τον ύπνο του και φτύνει τον κόρφο του. Και η υποκρισία μιας ολόκληρης κοινωνίας αναδείχτηκε σαν τα αόρατα ρούχα του βασιλιά, με την αρωγή και των ΜΜΕ για τα οποία τέτοιες υποθέσεις αποτελούν «βούτυρο στο ψωμί». Σεξουαλικά ανεκπαίδευτη, η ελληνική κοινωνία –όπως και η κυπριακή- θεωρεί «φυσική ανάγκη» τη ζήτηση πορνικών υπηρεσιών και «απειλή για τη δημόσια υγεία» τη γυναίκα που ασκεί το δεύτερο «αρχαιότερο» επάγγελμα στον κόσμο. Διότι η μαστροπεία σίγουρα προηγήθηκε της πορνείας.

Καταδικασμένη είναι η κοινωνία που ρίχνει το βάρος στην πάταξη αντί για την πρόληψη. Το σεξ χωρίς προφυλακτικό είναι μια μικρή πέτρα στην κορυφή του παγόβουνου. Και το γεγονός ότι πρώτη έγνοια της πολιτείας, δια στόματος Λοβέρδου, είναι η ποινικοποίηση της συνουσίας χωρίς προφυλακτικό, είναι ενδεικτικό του πόσο «βαθιά» θέλουν να χτυπήσουν το πρόβλημα. Και το ερώτημα του ενός εκατομμυρίου δολαρίων είναι πώς ακριβώς θα γίνεται η διαπίστωση της παράβασης. Δεν θα ήθελα να είμαι αστυνομικός- σεξοφύλακας και να βρεθώ στην αμήχανη θέση να ζητήσω από τον εμβρόντητο σερνικό να μου… επιδείξει αν τηρεί το νόμο, λαμβάνοντας τις προφυλάξεις που προβλέπονται. Εδώ δεν μιλάμε για κράνος ή ζώνη, έτσι;