Άξεστον εστί

Ποιος είπε ότι επειδή ο Ρουβάς τραγούδησε το «Αίμα, δάκρυα και ιδρώτας» δεν μπορεί να τραγουδήσει το «Ένα το χελιδόνι»; 

Την εποχή που ήμουν φρέσκος πατέρας και συνήθιζα να παραδίδω τον γιο μου στην αγκαλιά του Μορφέα μ’ ένα τραγούδι, σταθερά στο προσωπικό μου ρεπερτόριο ήταν τα τραγούδια από το «Άξιον Εστί». Ευτυχώς για μένα, ένα μωρό ημερών ή μηνών δεν έχει ακόμη διαμορφώσει αισθητήριο ούτε έχει μέτρο σύγκρισης για την καλλιφωνία, οπότε όχι μόνο άκουγε αδιαμαρτύρητα την κακοφωνάρα μου να «σκοτώνει» ένα εμβληματικό έργο της ελληνικής λόγιας μουσικής, αλλά αν σταματούσα πριν τον πάρει ο ύπνος είχαμε και «παρατράγουδα».

Νεκρολογία για έναν ολοζώντανο άνθρωπο

Ο Εύης έφυγε υπερπλήρης ιδεών και έργων και δεν είναι καθόλου υπερβολικό να πει κανείς ότι και στα 86 του είχε πολλά ακόμη να προσφέρει. 

  Φωτογραφία: Δημήτρης Βαττής.

Στην περίπτωση του γνωστού αποφθέγματος του Αποστόλου Παύλου «ο αποθανών δεδικαίωται» μόνη ερμηνεία που μπορώ να δεχτώ είναι ότι ο άνθρωπος γλιτώνει από τα βάσανα και το βάρος της ματαιότητας της έμβιας πορείας του. Ο λόγος που γενικώς αποφεύγω τις νεκρολογίες είναι η πεποίθηση ότι κατά κανόνα καταλήγουν σε «αγιογραφίες» που αποθεώνουν τον αποδημήσαντα, σκεπάζοντας ακόμη και τα πιο κραυγαλέα του κουσούρια. Και άνθρωποι χωρίς κουσούρια δεν υπάρχουν. Όμως, τι να κάνουμε; Είναι μέρος της κουλτούρας μας από αρχαιοτάτων χρόνων ο τιμητικός αποχαιρετισμός ενός νεκρού.

Το Παγκόσμιο Καφενείο

Είναι προφανές ότι υπάρχει η σκοτεινή πλευρά σ’ αυτή την υπερφόρτωση πληροφορίας που καταναλώνουμε άφιλτρη και αμάσητη και αναγκαζόμαστε να τη ζυγίσουμε πρόχειρα πριν την αναλύσουμε και τη μοιραστούμε.

Κομπάζοντας «Σας τα έλεγα εγώ» ή «μας τα έλεγες εσύ», χιλιάδες χρήστες του facebook έσπευσαν να σχολιάσουν και να μοιραστούν είδηση που κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο και αφορούσε στις αμφιβολίες έμπειρου πιλότου της Air France για το αν τελικά ήταν το απονενοημένο διάβημα του συγκυβερνήτη που μετέτρεψε το μοιραίο Airbus και τους επιβαίνοντες σε σκόνη στις πλαγιές των Άλπεων. Δεν ξέρω αν παίζει ρόλο η απήχηση αυτού του τύπου αφήγησης στον κινηματογράφο και τη σύγχρονη λογοτεχνία ή αν βρίσκεται καταγεγραμμένος σε περίοπτη θέση στον ανθρώπινο γενετικό κώδικα, αλλά το είδος μας εμφανώς «ψοφάει» για θεωρίες συνωμοσίας.