Το κλειστό κλαμπ και το εκκωφαντικό κενό

Η δυσφορία σχετικά με τις ακροάσεις για την Αντιγόνη ανέδειξε και πάλι το σημαντικότερο πρόβλημα του ΘΟΚ. 

Είναι αλήθεια ότι ο ΘΟΚ διεγείρει τα πάθη, πώς να το κάνουμε; Με το ένα πόδι πατάει γερά πάνω στο γόητρο ενός ιστορικού, κρατικού θεάτρου στον ελληνικό χώρο, με δομές, εξουσίες και μια –σχετική πάντα- οικονομική άνεση. Με το άλλο, βέβαια, όπως όλοι οι οργανισμοί αυτού του είδους πατάει ασταθώς και σε μια δυσκίνητη σχεδία απαραίτητων και αυστηρών μεν, γραφειοκρατικών και δυσκοίλιων δε νοοτροπιών.

Το σκυλάδικο μέσα μας

Πώς ο λουλουδοπόλεμος μπορεί να αποτελέσει ένα φαινόμενο με σοβαρές πολιτικές προεκτάσεις. 

Η φωτογραφία από κινητό που απεικονίζει έναν αοιδό στην πίστα σχεδόν να ορειβατεί σ’ ένα λόφο από πανέρια και γαρύφαλλα στην Ελλάδα της αυγής του 2016 δεν μπορεί να είναι μια απλή, επιφανειακή υπόθεση κοσμικού και lifestyle ενδιαφέροντος. Δικαίως, πολύ δικαίως έχει κάνει τον γύρο του διαδικτύου και συζητείται ευρέως σε καφενεία και συνεστιάσεις. Διότι έχει σοβαρές και σύνθετες πολιτικές, κοινωνικές και πολιτιστικές προεκτάσεις, πολλά και πολύπλοκα επίπεδα ανάγνωσης.

Αντίστροφη μέτρηση για το 2017

Κουτσά -στραβά, η Πάφος καλείται να μπει με φόρα στην τελική ευθεία για να κερδίσει το στοίχημα της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας.

Έργο από την έκθεση «Τραύμα και Θεραπεία, Κυπριακή Αρχαιότητα και Σύγχρονη Τέχνη» στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Πάφου.

Με το Βρότσλαβ και το Σαν Σεμπαστιάν, δηλαδή την Πολωνία και την Ισπανία, να κολυμπούν ήδη στα βαθιά του θεσμού, η Πάφος, δηλαδή η Κύπρος, μπαίνει και τυπικά στην τελική ευθεία μιας κορυφαίας πρόκλησης της σύγχρονης Ιστορίας της. Να το θέσω αλλιώς για να το συνειδητοποιήσουμε καλύτερα: η Πάφος φέρει ήδη τον τίτλο της… ΕΠΟΜΕΝΗΣ Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης. Τα ψέματα, λοιπόν, έχουν τελειώσει και διάγουμε ήδη την εποχή που η διαδικασία προετοιμασίας εισέρχεται στην κορύφωσή της.

Σύντομα και στα εστιατόριά μας

Τα φλαμίνγκο τη γλυτώνουν άραγε επειδή είναι όμορφα ή επειδή είναι άνοστα;

Είμαι κι εγώ ένας από τους εκατοντάδες «περίεργους»-φυσιολάτρες- πτηνόφιλους που κατακλύζουν αυτές τις μέρες τους κυπριακούς υγροβιότοπους όπου μας κάνουν την τιμή να διαχειμάζουν τα σμήνη των ντελικάτων, ροδόχρωμων φοινικόπτερων, με τα λεπτά πόδια και το γαμψό ράμφος που μοιάζει με μπανάνα.