Η Αστυνομία της Αισθητικής

Βρισκόμαστε σχεδόν στο 2015 και στην Κύπρο αξιωνόμαστε να ζήσουμε ακόμη ένα περιστατικό κατάφωρης παραβίασης της ελευθερίας της έκφρασης.

Το «ντου» της Αστυνομίας στη Δημοτική Αγορά με σκοπό να αφαιρέσει μια έκθεση φωτογραφίας, επειδή θίχτηκαν τα «χρηστά ήθη», η δημόσια αιδώς και η αισθητική ορισμένων στενοκέφαλων υποκριτών, σε μια νορμάλ χώρα θα θεωρούνταν σοβαρό κρούσμα καταπάτησης της ελευθερίας της έκφρασης και θα γνώριζε τη λαϊκή κατακραυγή. Όχι όμως στην Κύπρο.

Η ασφάλεια της αβεβαιότητας

Η εικόνα του «τσαμπουκά» που εισπράττουμε από την Τουρκία εντείνει την αίσθηση ότι έχει αρχίσει ξανά να χύνεται η καρδάρα με το γάλα της επαναπροσέγγισης.

Το «πολεμικό» κλίμα της εποχής επιβάλλει προβληματισμό, αμηχανία και σκεπτικισμό, με επιπτώσεις ακόμη και σε προσωπικό επίπεδο· στραβοκοιτάζουμε και τους τυχόν φίλους μας Τουρκοκύπριους ή Τούρκους ενώ το πρόβλημα μπορεί να φτάσει και μέχρι το ξεθύμασμα του περιβόητου… «Baklava Effect», της γλυκερής αίσθησης που συνοδεύει τις τυχαίες, επαγγελματικές ή ακαδημαϊκές συναντήσεις Ελλήνων με Τούρκους, με την ακολουθούμενη επιθυμία για ανάδειξη των ιστορικών δεσμών μεταξύ των δύο λαών.

Μήπως να το αφήναμε για το 2030;

Δεν είναι κακό να είναι κανείς αισιόδοξος, έχει σημασία όμως πρώτιστα να είναι σοβαρός.

Τραλαλά-τραλαλό. Αυτή είναι η πιο ταιριαστή έκφραση που μου έρχεται στο μυαλό εισπράττοντας το… κλίμα αισιοδοξίας που εκπέμπουν το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού και η διοίκηση του Πάφος 2017. Δεν λέω ότι είναι κακό να είναι κανείς αισιόδοξος, κιμπάρης και να αποπνέει αυτοπεποίθηση, έχει σημασία όμως πρώτιστα να είναι σοβαρός.

Το ψευδοκράτος, οι ψευδάνθρωποι και οι ψευδαισθήσεις

Άραγε, κερδίζουμε όσα νομίζουμε ότι κερδίζουμε διατηρώντας και προτάσσοντας πεισματικά τις ψευδαισθήσεις μας μαζί με τις σχολαστικές ξύλινες ορολογίες;

Πριν από λίγες μέρες οι Πολιτιστικές Υπηρεσίες έστειλαν ντιρεκτίβα στους Κύπριους σκηνοθέτες και παραγωγούς, «των οποίων οι ταινίες έχουν χρηματοδοτηθεί από το Κράτος», να μη συμμετάσχουν στο Golden Island International Film Festival (GIIFF) που πραγματοποιείται τον Νοέμβριο στην κατεχόμενη Κύπρο. Κι αυτό επειδή, όπως επισημαίνεται, η συμμετοχή Ελληνοκυπρίων σκηνοθετών σε διοργανώσεις στην κατεχόμενη Κύπρο «ελλοχεύει τον κίνδυνο έμμεσης αναγνώρισης του ψευδοκράτους».