Όταν υπάρχουν διαρροές και αρχίζουν να κυκλοφορούν οι φήμες, υπάρχει μόνο ένας τρόπος να τις συγκρατήσεις: η επίσημη ανακοίνωση των αποτελεσμάτων.
Μας γκάστρωσαν. Σχεδόν ξενερώσαμε μέχρι να τα μάθουμε. Όλους εμάς που απλώς ενδιαφερόμαστε για το θεσμό, αλλά ακόμη περισσότερο τους υπό κρίση λογοτέχνες. Κόντεψε να βγει το ’12 μέχρι το… Ιερό Κονκλάβιο να βγάλει λευκό καπνό για τα Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας, όσον αφορά τις εκδόσεις του 2010. Δηλαδή της περασμένης δεκαετίας. Για ποιο λόγο λιβάνιζαν τα αποτελέσματα στο γραφείο του υπουργού Παιδείας και Πολιτισμού εδώ και ενάμισι μήνα, δεν μας είπαν. Δηλαδή, ο υπουργός μια ευλογημένη υπογραφή δεν μπορούσε να τη βάλει τόσο καιρό; Μήπως στέγνωσε το μελάνι στο στυλό του; Μήπως είχε τις ενστάσεις του για κάποιες από τις ετυμηγορίες της Επιτροπής και δεν του πήγαινε η καρδιά να υπογράψει; Μπορούμε να μάθουμε ποιο ήταν το πρόβλημα;
Είναι δυνατόν να αφήνουν τόσο καιρό όλη τη λογοτεχνική κοινότητα της Κύπρου να βράζει στο ζουμί της, διασπείροντας αποτελέσματα που διέρρευσαν ή απλώς φήμες (ή και συνδυασμό των δυο) χωρίς να ιδρώσει, αλλά ούτε και να τραβηχτεί κανένα αυτί; Τα φαινόμενα αυτά δεν είναι βέβαια πρωτοφανή, αλλά φέτος οι διαρροές ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο, σε τέτοιο βαθμό που στις πιο «δημοφιλείς» κατηγορίες οι νικητές έφτασαν να αποτελούν κοινό μυστικό, με τις φήμες για τους σκοπούς και τις προθέσεις αυτών που τις διέρρευσαν και αυτών που καθυστερούσαν να επικυρώσουν τις αποφάνσεις της επιτροπής να δίνουν και να παίρνουν άκοπα, δημιουργώντας αλγεινές εντυπώσεις.
Καλό είναι σε πρώτη φάση το Υπουργείο να υποδείξει στα μέλη της Επιτροπής να πάψουν να… παραμιλούν στο νήδυμον ύπνο τους, γιατί όλη αυτή η φημολογία κόντεψε σχεδόν να ακυρώσει το κύρος των βραβείων, με τους λογοτέχνες να αγωνιούν, να τηλεφωνούν, να ρωτούν, να βάζουν λυτούς και δεμένους στην προσπάθειά τους να την επιβεβαιώσουν. Γιατί όταν υπάρχουν διαρροές και αρχίζουν να κυκλοφορούν οι φήμες, υπάρχει μόνο ένας τρόπος να τις συγκρατήσεις: η επίσημη ανακοίνωση των αποτελεσμάτων. Είναι δύσκολο να ελέγξεις –και δεν υπάρχει και λόγος- την εγκυρότητα των φημών αυτών και δημιουργείται σιγά- σιγά ένα κλίμα που ενσπείρει και τη διχόνοια μεταξύ των ενδιαφερομένων.
Θέλω να πιστεύω ότι δεν υπήρχε δόλος από πλευράς αυτών που διέρρευσαν τα αποτελέσματα –να προλάβουν για παράδειγμα κάποια ενδεχόμενη ανατροπή αποτελέσματος από τον τελευταίο υπογράφοντα. Κι αυτό γιατί δεν θέλω να πιστεύω ότι εν έτει 2012 υπάρχει όντως έστω κι η παραμικρή πιθανότητα η εκτελεστική εξουσία να προβεί σε μια τέτοια πράξη, που θα μας γύριζε σε άλλες εποχές.
Σε δεύτερη φάση, καλό θα ήταν να φροντίσουν να επισπεύσουν λιγάκι τη διαδικασία ανακοίνωσης και να μαθαίνουμε τους κορυφαίους λογοτέχνες της προηγούμενης κι όχι της προ-προηγούμενης χρονιάς. Στο τέλος της ημέρας, όταν βρίσκεσαι στο 2012 και τερματίζεις την αγωνία για τα Βραβεία των εκδόσεων 2010, όσο να ’ναι ακούγεται και λίγο μπαγιάτικο. Σίγουρα, η αξία των έργων και η ορθότητα της διαδικασίας είναι σημαντικότερη από αυτό, οι εντυπώσεις, όμως, πάντα παίζουν κάποιο ρόλο.
Μας γκάστρωσαν. Σχεδόν ξενερώσαμε μέχρι να τα μάθουμε. Όλους εμάς που απλώς ενδιαφερόμαστε για το θεσμό, αλλά ακόμη περισσότερο τους υπό κρίση λογοτέχνες. Κόντεψε να βγει το ’12 μέχρι το… Ιερό Κονκλάβιο να βγάλει λευκό καπνό για τα Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας, όσον αφορά τις εκδόσεις του 2010. Δηλαδή της περασμένης δεκαετίας. Για ποιο λόγο λιβάνιζαν τα αποτελέσματα στο γραφείο του υπουργού Παιδείας και Πολιτισμού εδώ και ενάμισι μήνα, δεν μας είπαν. Δηλαδή, ο υπουργός μια ευλογημένη υπογραφή δεν μπορούσε να τη βάλει τόσο καιρό; Μήπως στέγνωσε το μελάνι στο στυλό του; Μήπως είχε τις ενστάσεις του για κάποιες από τις ετυμηγορίες της Επιτροπής και δεν του πήγαινε η καρδιά να υπογράψει; Μπορούμε να μάθουμε ποιο ήταν το πρόβλημα;
Είναι δυνατόν να αφήνουν τόσο καιρό όλη τη λογοτεχνική κοινότητα της Κύπρου να βράζει στο ζουμί της, διασπείροντας αποτελέσματα που διέρρευσαν ή απλώς φήμες (ή και συνδυασμό των δυο) χωρίς να ιδρώσει, αλλά ούτε και να τραβηχτεί κανένα αυτί; Τα φαινόμενα αυτά δεν είναι βέβαια πρωτοφανή, αλλά φέτος οι διαρροές ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο, σε τέτοιο βαθμό που στις πιο «δημοφιλείς» κατηγορίες οι νικητές έφτασαν να αποτελούν κοινό μυστικό, με τις φήμες για τους σκοπούς και τις προθέσεις αυτών που τις διέρρευσαν και αυτών που καθυστερούσαν να επικυρώσουν τις αποφάνσεις της επιτροπής να δίνουν και να παίρνουν άκοπα, δημιουργώντας αλγεινές εντυπώσεις.
Καλό είναι σε πρώτη φάση το Υπουργείο να υποδείξει στα μέλη της Επιτροπής να πάψουν να… παραμιλούν στο νήδυμον ύπνο τους, γιατί όλη αυτή η φημολογία κόντεψε σχεδόν να ακυρώσει το κύρος των βραβείων, με τους λογοτέχνες να αγωνιούν, να τηλεφωνούν, να ρωτούν, να βάζουν λυτούς και δεμένους στην προσπάθειά τους να την επιβεβαιώσουν. Γιατί όταν υπάρχουν διαρροές και αρχίζουν να κυκλοφορούν οι φήμες, υπάρχει μόνο ένας τρόπος να τις συγκρατήσεις: η επίσημη ανακοίνωση των αποτελεσμάτων. Είναι δύσκολο να ελέγξεις –και δεν υπάρχει και λόγος- την εγκυρότητα των φημών αυτών και δημιουργείται σιγά- σιγά ένα κλίμα που ενσπείρει και τη διχόνοια μεταξύ των ενδιαφερομένων.
Θέλω να πιστεύω ότι δεν υπήρχε δόλος από πλευράς αυτών που διέρρευσαν τα αποτελέσματα –να προλάβουν για παράδειγμα κάποια ενδεχόμενη ανατροπή αποτελέσματος από τον τελευταίο υπογράφοντα. Κι αυτό γιατί δεν θέλω να πιστεύω ότι εν έτει 2012 υπάρχει όντως έστω κι η παραμικρή πιθανότητα η εκτελεστική εξουσία να προβεί σε μια τέτοια πράξη, που θα μας γύριζε σε άλλες εποχές.
Σε δεύτερη φάση, καλό θα ήταν να φροντίσουν να επισπεύσουν λιγάκι τη διαδικασία ανακοίνωσης και να μαθαίνουμε τους κορυφαίους λογοτέχνες της προηγούμενης κι όχι της προ-προηγούμενης χρονιάς. Στο τέλος της ημέρας, όταν βρίσκεσαι στο 2012 και τερματίζεις την αγωνία για τα Βραβεία των εκδόσεων 2010, όσο να ’ναι ακούγεται και λίγο μπαγιάτικο. Σίγουρα, η αξία των έργων και η ορθότητα της διαδικασίας είναι σημαντικότερη από αυτό, οι εντυπώσεις, όμως, πάντα παίζουν κάποιο ρόλο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου