Ο γάιδαρος έχει δόντια πριμαντόνας

Η υπόθεση του Μεγάρου Πολιτισμού είναι η απόλυτη πραγμάτωση της παροιμίας με τον χωριάτη που του χάριζαν γάιδαρο κι αυτός τον κοίταζε στα δόντια.

Σαν μουσική στ’ αυτιά των υπερμάχων της ανέγερσης του Μεγάρου Πολιτισμού θα πρέπει να ακούστηκε η είδηση ότι οι κρουνοί της ΕΕ άνοιξαν για να αδειάσουν στα κεφάλια μας 100 και πλέον ζεστά εκατομμύρια. Οι κατά συνθήκη περισυλλογιστές, αυτοί που θεωρούν σπατάλη και πολυτέλεια και το τελευταίο ευρώ που επενδύεται στο πολύπαθο αποπαίδι της μαμάς Πολιτείας, τον Πολιτισμό, έχουν αρχίσει να καταπίνουν τη γλώσσα τους. Καλά, μιλάμε είναι η απόλυτη πραγμάτωση της παροιμίας με τον χωριάτη που του χάριζαν γάιδαρο κι αυτός τον κοίταζε στα δόντια.

Την πείνα δεν την καταπολεμούμε τρίβοντας την κοιλιά μας. Στην Λευκωσία, επίδοξη Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης 2017 και επίδοξη… κανονική ευρωπαϊκή πρωτεύουσα του 21^ου αιώνα, ως κοιτίδα του πολιτισμού και των τεχνών και μοναδικός χώρος φιλοξενίας πολιτιστικών εκδηλώσεων λογίζεται ένα διαμορφωμένο πρώην τσοντάδικο –κατ’ όνομα «παλάτι»- κοντά στην Πύλη Πάφου. 

Την ίδια στιγμή, εκεί που κάποτε ήταν η στέγη του παμπάλαιου και δυσλειτουργικού Δημοτικού Θεάτρου χαίνει ένας κρατήρας, παραμένοντας μέχρι σήμερα μνημείο κακοτεχνίας και προχειρότητας, άλλη μια τρανή απόδειξη της «εκτίμησης» που χαίρει ο Πολιτισμός στη συντεταγμένη πολιτεία μας.

Αυτή η ξεραΐλα αναφορικά με τις πολιτιστικές υποδομές, που φυσικά δεν αφορά μόνο τη Λευκωσία, μπορεί να καταπολεμηθεί μόνο με γόνιμη δημιουργική διάθεση επένδυσης. Βούληση, χρόνο και χρήμα. Όσο δύσκολη και παράξενη κι αν είναι η εποχή μας, όσο κι αν το χτικιό της ύφεσης ρίχνει τη σκιά του στην Ευρώπη και τον κόσμο, η ΕΕ δεν διστάζει να αδειάσει στο κεφάλι μας ένα σκασμό λεφτά που θα επενδυθούν για να γίνει ένα γενναίο update στην καρδιά της τόσο πληγωμένης -από την Ιστορία και την έλλειψη έμπνευσης- πόλης.

Με την προοπτική της ανέγερσης του Μεγάρου και του κτηριακού συμπλέγματος που περιλαμβάνει κοτζάμ πάρκο και πλατεία «εφάμιλλης της Πλατείας Τραφάλγκαρ», μπαίνει κάτω από νέο παρανομαστή και η προσπάθεια του δήμου να πείσει ότι το 2017 η Nicosia μπορεί να γίνει (τρομάρα της) μια Πολιτιστική Πρωτεύουσα αντάξια του θεσμού. Χωρίς βέβαια να συνδέονται άρρηκτα αυτά τα δύο, καθώς η δημιουργία αυτού του σημαντικού έργου, προχθές και όχι μεθαύριο, είναι απαραίτητη σαν το οξυγόνο στα ζωντανά, ακόμη κι αν γίνει Πολιτιστική Πρωτεύουσα το… 3017.