Αφού μας γράφουν, δική μας δουλειά είναι να γράφουμε.
Απολογισμός του 2011; Για τον Πολιτισμό; Μα αυτό είναι το πιο σύντομο ανέκδοτο. Για άλλη μια χρονιά δεν κουνήθηκε φύλλο, ενώ η ήδη αργοπορημένη εδώ και μερικές δεκαετίες ανέγερση του νέου Κρατικού Θεάτρου, δεν μας έκανε τη χάρη να ολοκληρωθεί πριν βγει το καταραμένο έτος και θα πρέπει να περιμένουμε ακόμη μερικές εβδομάδες –λέτε να μην αξιωθούμε ούτε το ‘12; Σε μια πρόταση θα μπορούσαμε να συμπεριλάβουμε τα σημαντικότερα γεγονότα που αφορούν την πρόοδο της πολιτιστικής μας πραγματικότητας κι αυτά ενδεχομένως να αφορούν όσα σχετίζοντας με τη σκυταλοδρομία της Λευκωσίας, της Πάφου και της Λεμεσού για το χρίσμα της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας και την απόφαση της Λάρνακας να τρέξει μεν κι αυτή, αλλά… προς την αντίθετη κατεύθυνση.
Παραστάσεις και ταινίες είδαμε, εκθέσεις επισκεφθήκαμε, βιβλία διαβάσαμε, συναυλίες ακούσαμε. Δεν ήταν κι άσχημα, αλλά αυτό που έχει σημασία είναι η επιπολαιότητα και η ελαφρότητα αυτών που έχουν τα ηνία στην αντιμετώπιση του πολύπαθου αυτού τομέα. Αυτά αναζητώ στα τεφτέρια μου, μα όσο κι αν μετρώ κάτι περισσεύει.
Με τα πολλά μου ήρθε στο νου το πρώτο θέμα για το οποίο έγραψα το 2011 και αφορούσε την -αν μη τι άλλο περίεργη- αντικατάσταση της Μορφωτικής Συμβούλου της Κύπρου στο Λονδίνο Νίκης Κατσαούνη από τον νέο Μορφωτικό Ακόλουθο, μουσικό, οργανοπαίκτη και παραγωγό Κύπρο Χαραλάμπους. Τα «σαΐνια» που εμπνεύστηκαν τη συγκεκριμένη κίνηση επικαλέστηκαν έναν ενδεχόμενο «κορεσμό» της Κατσαούνη, η οποία τα χρόνια που έμεινε στο Λονδίνο από το πόστο αυτό παρέδωσε μαθήματα πολιτιστικής διπλωματίας –ουσιαστικά μας σύστησε τον όρο- και διέδωσε πέρα από κάθε προσδοκία τον πολιτισμό της Κύπρου στη βρετανική μητρόπολη.
Όσα λοιπόν έχτισε με κόπους και βάσανα μέσα σε πέντε χρόνια ήρθε να τα γκρεμίσει μια αψυχολόγητη απόφαση τα αποτελέσματα της οποίας μοιάζουν να είναι όσο ολέθρια φοβόμασταν: ένα χρόνο μετά είναι σαν να έχει καταργηθεί το συγκεκριμένο πόστο. Η αλήθεια είναι ότι έχω από τότε να λάβω ενημερωτικό email σχετικά με κάποια πολιτιστική εκδήλωση από λειτουργό της πρεσβείας και αδυνατώ να βρω οποιαδήποτε σχετική ενημέρωση. Ενδεχομένως να γίνεται… αθόρυβη δουλειά, τόσο «αθόρυβη» που δεν τους παίρνει χαμπάρι κανείς. Ναι, αλλά η «αθόρυβη» πολιτιστική διπλωματία, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ πολιτιστική διπλωματία.
Όταν τέτοιες μέρες πέρσι η μισή κυπριακή παροικία στη Βρετανία ξεσηκωνόταν και εκατοντάδες προσωπικότητες υπέγραφαν επιστολή, αλλά και όταν οι φήμες για το «παρασκήνιο» του διορισμού έδιναν κι έπαιρναν και αρκετοί αμφισβητούσαν τα προσόντα του νέου Μορφωτικού Ακολούθου δεν ίδρωσε κανένα αυτί. Η επίσημη Κυπριακή Κυβέρνηση τα έγραψε όλα στα παλαιότερα των υποδημάτων της. Δεν μπήκε καν στον κόπο να καθησυχάσει τους «γκρινιάρηδες» -ανάμεσα στους οποίους και ο νομπελίστας Χριστόφορος Πισσαρίδης- προβαίνοντας απλώς στη δημοσιοποίηση του βιογραφικού του νέου Μορφωτικού Aκολούθου. Ε, αφού μας γράφουν, δική μας δουλειά είναι να γράφουμε.
Απολογισμός του 2011; Για τον Πολιτισμό; Μα αυτό είναι το πιο σύντομο ανέκδοτο. Για άλλη μια χρονιά δεν κουνήθηκε φύλλο, ενώ η ήδη αργοπορημένη εδώ και μερικές δεκαετίες ανέγερση του νέου Κρατικού Θεάτρου, δεν μας έκανε τη χάρη να ολοκληρωθεί πριν βγει το καταραμένο έτος και θα πρέπει να περιμένουμε ακόμη μερικές εβδομάδες –λέτε να μην αξιωθούμε ούτε το ‘12; Σε μια πρόταση θα μπορούσαμε να συμπεριλάβουμε τα σημαντικότερα γεγονότα που αφορούν την πρόοδο της πολιτιστικής μας πραγματικότητας κι αυτά ενδεχομένως να αφορούν όσα σχετίζοντας με τη σκυταλοδρομία της Λευκωσίας, της Πάφου και της Λεμεσού για το χρίσμα της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας και την απόφαση της Λάρνακας να τρέξει μεν κι αυτή, αλλά… προς την αντίθετη κατεύθυνση.
Παραστάσεις και ταινίες είδαμε, εκθέσεις επισκεφθήκαμε, βιβλία διαβάσαμε, συναυλίες ακούσαμε. Δεν ήταν κι άσχημα, αλλά αυτό που έχει σημασία είναι η επιπολαιότητα και η ελαφρότητα αυτών που έχουν τα ηνία στην αντιμετώπιση του πολύπαθου αυτού τομέα. Αυτά αναζητώ στα τεφτέρια μου, μα όσο κι αν μετρώ κάτι περισσεύει.
Με τα πολλά μου ήρθε στο νου το πρώτο θέμα για το οποίο έγραψα το 2011 και αφορούσε την -αν μη τι άλλο περίεργη- αντικατάσταση της Μορφωτικής Συμβούλου της Κύπρου στο Λονδίνο Νίκης Κατσαούνη από τον νέο Μορφωτικό Ακόλουθο, μουσικό, οργανοπαίκτη και παραγωγό Κύπρο Χαραλάμπους. Τα «σαΐνια» που εμπνεύστηκαν τη συγκεκριμένη κίνηση επικαλέστηκαν έναν ενδεχόμενο «κορεσμό» της Κατσαούνη, η οποία τα χρόνια που έμεινε στο Λονδίνο από το πόστο αυτό παρέδωσε μαθήματα πολιτιστικής διπλωματίας –ουσιαστικά μας σύστησε τον όρο- και διέδωσε πέρα από κάθε προσδοκία τον πολιτισμό της Κύπρου στη βρετανική μητρόπολη.
Όσα λοιπόν έχτισε με κόπους και βάσανα μέσα σε πέντε χρόνια ήρθε να τα γκρεμίσει μια αψυχολόγητη απόφαση τα αποτελέσματα της οποίας μοιάζουν να είναι όσο ολέθρια φοβόμασταν: ένα χρόνο μετά είναι σαν να έχει καταργηθεί το συγκεκριμένο πόστο. Η αλήθεια είναι ότι έχω από τότε να λάβω ενημερωτικό email σχετικά με κάποια πολιτιστική εκδήλωση από λειτουργό της πρεσβείας και αδυνατώ να βρω οποιαδήποτε σχετική ενημέρωση. Ενδεχομένως να γίνεται… αθόρυβη δουλειά, τόσο «αθόρυβη» που δεν τους παίρνει χαμπάρι κανείς. Ναι, αλλά η «αθόρυβη» πολιτιστική διπλωματία, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ πολιτιστική διπλωματία.
Όταν τέτοιες μέρες πέρσι η μισή κυπριακή παροικία στη Βρετανία ξεσηκωνόταν και εκατοντάδες προσωπικότητες υπέγραφαν επιστολή, αλλά και όταν οι φήμες για το «παρασκήνιο» του διορισμού έδιναν κι έπαιρναν και αρκετοί αμφισβητούσαν τα προσόντα του νέου Μορφωτικού Ακολούθου δεν ίδρωσε κανένα αυτί. Η επίσημη Κυπριακή Κυβέρνηση τα έγραψε όλα στα παλαιότερα των υποδημάτων της. Δεν μπήκε καν στον κόπο να καθησυχάσει τους «γκρινιάρηδες» -ανάμεσα στους οποίους και ο νομπελίστας Χριστόφορος Πισσαρίδης- προβαίνοντας απλώς στη δημοσιοποίηση του βιογραφικού του νέου Μορφωτικού Aκολούθου. Ε, αφού μας γράφουν, δική μας δουλειά είναι να γράφουμε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου