Η διαδικασία ακρόασης στον ΘΟΚ, ειδικά τα τελευταία χρόνια, είναι μια πονεμένη ιστορία.
Το ζεστό κυπριακό καλοκαίρι, ως γνωστόν, βλάπτει σοβαρά και τη θεατροφιλία. Οι παραγωγές αραιώνουν, το μισό μυαλό μας είναι ήδη σε διακοπές και τον κανόνα επιβεβαιώνει η εξαίρεση των καλοκαιρινών παραγωγών που λίγες δεν είναι, αλλά όσο να ‘ναι το κλίμα είναι πιο χαλαρό, επιτρέπεται λίγο περισσότερη ελαφράδα, συγχωρείται λίγη τσαπατσουλιά, ευνοούνται οι περιοδείες στην ύπαιθρο και προτιμούνται κατά κανόνα τα ανοιχτά θέατρα με τα γνωστά τεχνικά τους μειονεκτήματα. (Εύχομαι, βέβαια, όλα αυτά να μην ισχύουν και για τις θεατρικές παραγωγές αρχαίου δράματος που λίγο- πολύ θα δούμε και φέτος.)
Ενώ, λοιπόν, φαινομενικά η θεατρική δράση περνά τη φάση της καλοκαιρινής ραστώνης, κυριαρχεί μια ιδιότυπη κινητικότητα στις τάξεις του υποκριτικού δυναμικού της Μεγαλονήσου. Αν δεν συναντάτε συχνά τελευταία τους ηθοποιούς στα γνώριμα στέκια δεν είναι επειδή «απλώνουν ζάμπα» σε κάποια παραλία, αλλά επειδή έχουν πέσει με τα μούτρα στο διάβασμα. Η τελευταία ανακοίνωση του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου για τις ακροάσεις της περιόδου 2016- 2017 έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία. Όχι η ανακοίνωση καθαυτή, ημερομηνίας 17 Ιουνίου, αλλά η πρόνοια που αφορά την ανάγκη αποστήθισης των κειμένων που απαιτούνται για τις ανάγκες της ακρόασης.
Οι ακροάσεις αρχίζουν στις 27 Ιουνίου και ολοκληρώνονται στις 12 Ιουλίου. Οι ενδιαφερόμενοι έπρεπε να δηλώσουν συμμετοχή μέχρι τις 25 Ιουνίου και οι ηθοποιοί που θα επιλεγούν θα ανακοινωθούν μετά τις 20 Ιουλίου. Στη συντριπτική πλειοψηφία των ακροάσεων χρειάζεται η μελέτη και η αποστήθιση των κειμένων, γεγονός που έχει θορυβήσει τη συμπαθή τάξη των υποκριτών. Εντάξει, δεν κάνουν και την πιο δύσκολη δουλειά του κόσμου, έχει και τα καλά της η ηθοποιία, πολλοί κοιμούνται και ονειρεύονται ή παριστάνουν μπροστά στον καθρέφτη ότι βρίσκονται στη θέση τους. Είναι όμως και μια απαιτητική δουλειά που αξιώνει κάποιες βασικές δεξιότητες, απόλυτη συγκέντρωση και μεγάλες ψυχικές και σωματικές αντοχές για να ανταπεξέλθει κάποιος. Κι αν μιλάμε για το θέατρο, αυτή την ολοζώντανη τέχνη, υπάρχει πάντοτε παρ’ όλα αυτά ο κίνδυνος να γίνει κάποια στραβή, όπως συνέβη με τον ΘΟΚ στο Φεστιβάλ Αθηνών, και να μείνει ξεκρέμαστη μια ολόκληρη διοργάνωση.
Οι ηθοποιοί που ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν στις παραγωγές του ΘΟΚ -τουτέστιν η συντριπτική πλειοψηφία- και παίρνουν τον καλλιτεχνικό εαυτό τους στα σοβαρά, εκτός του ότι ξημεροβραδιάζονται απαγγέλλοντας αποσπάσματα φωναχτά, είναι υποχρεωμένοι να διαλέξουν παραγωγές. Καθότι είναι εξαιρετικά δύσκολο να καταφέρουν να είναι έτοιμοι για να δοκιμάσουν την τύχη τους ΚΑΙ στις επτά παραγωγές μέσα σε διάστημα 15 ημερών, όσο μικρά κι αν είναι τα κείμενα που πρέπει να μελετήσουν και να αποστηθίσουν. Υπάρχουν βέβαια κάποιοι που έχουν μνήμη ελέφαντα και θα το παλέψουν.
Η διαδικασία ακρόασης στον ΘΟΚ, ειδικά τα τελευταία χρόνια, είναι μια πονεμένη ιστορία. Λίγοι μήνες έχουν περάσει για παράδειγμα από την ακρόαση που πραγματοποίησε στην Κύπρο ο Στάθης Λιβαθινός για να επιλέξει τους τρεις ηθοποιούς της συμμετοχής του ΘΟΚ στη συμπαραγωγή με την Αντιγόνη, που προκάλεσε δυσφορία σ’ αυτούς που ΔΕΝ συμμετείχαν. Παράλληλα, το προηγούμενο καλοκαίρι, το πρώτο που η διαδικασία ακρόασης απέκτησε ενδιαφέρον, μεγάλη συζήτηση έγινε για το πώς και αν πρέπει να συμμετέχουν στη διαδικασία οι δοκιμασμένοι και καταξιωμένοι ηθοποιοί με τον οργανισμό να καλείται να διατηρήσει τις ισορροπίες και τα προσχήματα.
Είναι δεδομένο ότι ΘΟΚ πρέπει να φροντίσει ώστε η διαδικασία να είναι οργανωμένη, δίκαιη αλλά και φιλική προς τους ενδιαφερόμενους. Αλλά και ότι δεν πρέπει να ντύνει αποδιοπομπαίο τράγο τον θεατρολόγο του, που απλώς προσπαθεί να κάνει τη δουλειά του επωμιζόμενος ευθύνες και αρμοδιότητες καλλιτεχνικού διευθυντή. Εντούτοις, η αίσθηση ότι όλο αυτό μοιάζει με ένα μεγαλοπρεπές καψώνι κολλάει πάνω μας σαν ανυπόφορη καλοκαιρινή υγρασία.
Το ζεστό κυπριακό καλοκαίρι, ως γνωστόν, βλάπτει σοβαρά και τη θεατροφιλία. Οι παραγωγές αραιώνουν, το μισό μυαλό μας είναι ήδη σε διακοπές και τον κανόνα επιβεβαιώνει η εξαίρεση των καλοκαιρινών παραγωγών που λίγες δεν είναι, αλλά όσο να ‘ναι το κλίμα είναι πιο χαλαρό, επιτρέπεται λίγο περισσότερη ελαφράδα, συγχωρείται λίγη τσαπατσουλιά, ευνοούνται οι περιοδείες στην ύπαιθρο και προτιμούνται κατά κανόνα τα ανοιχτά θέατρα με τα γνωστά τεχνικά τους μειονεκτήματα. (Εύχομαι, βέβαια, όλα αυτά να μην ισχύουν και για τις θεατρικές παραγωγές αρχαίου δράματος που λίγο- πολύ θα δούμε και φέτος.)
Ενώ, λοιπόν, φαινομενικά η θεατρική δράση περνά τη φάση της καλοκαιρινής ραστώνης, κυριαρχεί μια ιδιότυπη κινητικότητα στις τάξεις του υποκριτικού δυναμικού της Μεγαλονήσου. Αν δεν συναντάτε συχνά τελευταία τους ηθοποιούς στα γνώριμα στέκια δεν είναι επειδή «απλώνουν ζάμπα» σε κάποια παραλία, αλλά επειδή έχουν πέσει με τα μούτρα στο διάβασμα. Η τελευταία ανακοίνωση του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου για τις ακροάσεις της περιόδου 2016- 2017 έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία. Όχι η ανακοίνωση καθαυτή, ημερομηνίας 17 Ιουνίου, αλλά η πρόνοια που αφορά την ανάγκη αποστήθισης των κειμένων που απαιτούνται για τις ανάγκες της ακρόασης.
Οι ακροάσεις αρχίζουν στις 27 Ιουνίου και ολοκληρώνονται στις 12 Ιουλίου. Οι ενδιαφερόμενοι έπρεπε να δηλώσουν συμμετοχή μέχρι τις 25 Ιουνίου και οι ηθοποιοί που θα επιλεγούν θα ανακοινωθούν μετά τις 20 Ιουλίου. Στη συντριπτική πλειοψηφία των ακροάσεων χρειάζεται η μελέτη και η αποστήθιση των κειμένων, γεγονός που έχει θορυβήσει τη συμπαθή τάξη των υποκριτών. Εντάξει, δεν κάνουν και την πιο δύσκολη δουλειά του κόσμου, έχει και τα καλά της η ηθοποιία, πολλοί κοιμούνται και ονειρεύονται ή παριστάνουν μπροστά στον καθρέφτη ότι βρίσκονται στη θέση τους. Είναι όμως και μια απαιτητική δουλειά που αξιώνει κάποιες βασικές δεξιότητες, απόλυτη συγκέντρωση και μεγάλες ψυχικές και σωματικές αντοχές για να ανταπεξέλθει κάποιος. Κι αν μιλάμε για το θέατρο, αυτή την ολοζώντανη τέχνη, υπάρχει πάντοτε παρ’ όλα αυτά ο κίνδυνος να γίνει κάποια στραβή, όπως συνέβη με τον ΘΟΚ στο Φεστιβάλ Αθηνών, και να μείνει ξεκρέμαστη μια ολόκληρη διοργάνωση.
Οι ηθοποιοί που ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν στις παραγωγές του ΘΟΚ -τουτέστιν η συντριπτική πλειοψηφία- και παίρνουν τον καλλιτεχνικό εαυτό τους στα σοβαρά, εκτός του ότι ξημεροβραδιάζονται απαγγέλλοντας αποσπάσματα φωναχτά, είναι υποχρεωμένοι να διαλέξουν παραγωγές. Καθότι είναι εξαιρετικά δύσκολο να καταφέρουν να είναι έτοιμοι για να δοκιμάσουν την τύχη τους ΚΑΙ στις επτά παραγωγές μέσα σε διάστημα 15 ημερών, όσο μικρά κι αν είναι τα κείμενα που πρέπει να μελετήσουν και να αποστηθίσουν. Υπάρχουν βέβαια κάποιοι που έχουν μνήμη ελέφαντα και θα το παλέψουν.
Η διαδικασία ακρόασης στον ΘΟΚ, ειδικά τα τελευταία χρόνια, είναι μια πονεμένη ιστορία. Λίγοι μήνες έχουν περάσει για παράδειγμα από την ακρόαση που πραγματοποίησε στην Κύπρο ο Στάθης Λιβαθινός για να επιλέξει τους τρεις ηθοποιούς της συμμετοχής του ΘΟΚ στη συμπαραγωγή με την Αντιγόνη, που προκάλεσε δυσφορία σ’ αυτούς που ΔΕΝ συμμετείχαν. Παράλληλα, το προηγούμενο καλοκαίρι, το πρώτο που η διαδικασία ακρόασης απέκτησε ενδιαφέρον, μεγάλη συζήτηση έγινε για το πώς και αν πρέπει να συμμετέχουν στη διαδικασία οι δοκιμασμένοι και καταξιωμένοι ηθοποιοί με τον οργανισμό να καλείται να διατηρήσει τις ισορροπίες και τα προσχήματα.
Είναι δεδομένο ότι ΘΟΚ πρέπει να φροντίσει ώστε η διαδικασία να είναι οργανωμένη, δίκαιη αλλά και φιλική προς τους ενδιαφερόμενους. Αλλά και ότι δεν πρέπει να ντύνει αποδιοπομπαίο τράγο τον θεατρολόγο του, που απλώς προσπαθεί να κάνει τη δουλειά του επωμιζόμενος ευθύνες και αρμοδιότητες καλλιτεχνικού διευθυντή. Εντούτοις, η αίσθηση ότι όλο αυτό μοιάζει με ένα μεγαλοπρεπές καψώνι κολλάει πάνω μας σαν ανυπόφορη καλοκαιρινή υγρασία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου