Ο φετινός θα πρέπει να είναι ο πιο δραστήριος Μάιος στην ιστορία του σύγχρονου κυπριακού θεάτρου. Δηλαδή, αν είσαι εμμονικός θεατρόφιλος, τρέχεις και δεν φτάνεις. Μια παράσταση τικάρεις στο μπλοκάκι σου, δύο ξεφυτρώνουν στη θέση της. Της… πρεμιέρας γίνεται τις τελευταίες μέρες κι αν συνυπολογίσει κανείς τις παραγωγές που συνέχισαν από τον προηγούμενο μήνα, αυτές που φιλοξενούνται στο πλαίσιο του Μικρού Φεστιβάλ Αρχαίου Δράματος, αλλά κι αυτές που θα παρουσιαστούν στην Πλατφόρμα Μονοδράματος στην Πάφο θα διαπιστώσει του λόγου το αληθές.
Και η αλήθεια είναι ότι πρόκειται για προτάσεις πολυποίκιλες και πολυπρισματικές, για όλα τα γούστα που κεντρίζουν το ενδιαφέρον του κοινού. Με φρέσκια ματιά και πειραματική διάθεση, με το κυπριακό κείμενο να έχει την τιμητική του, προτάσεις κυρίως από μικρές ομάδες, αλλά κι από μεγάλους θιάσους. Παράλληλα, το μεγαλύτερο μέρος του καλλιτεχνικού δυναμικού είναι απασχολημένο.
Πρώιμα καλοκαιρινός, ο Μάιος δεν προσφέρεται ιδιαίτερα για παραστάσεις σε κλειστές αίθουσες και δεν θεωρείται και ο πιο «θεατρικός» μήνας του χρόνου, όπως κατά παράδοση είναι ο Νοέμβριος και η περίοδος Φεβρουαρίου- Μαρτίου. Αντίθετα, παραδοσιακά θεωρείται μεταβατικός μήνας από τη χειμερινή στη θερινή σεζόν, νοείται ως περίοδος προετοιμασίας για τις επερχόμενες καλοκαιρινές παραγωγές αλλά και προγραμματισμού ενόψει της επόμενης θεατρικής σεζόν.
Ζούμε, λοιπόν, μιαν ανέλπιστη Άνοιξη του κυπριακού θεάτρου; Όχι απαραίτητα. Αυτό το φαινόμενο του μεταπασχαλινού θεατρικού οργασμού, είναι μεν πρωτόγνωρο αλλά είναι και εξηγήσιμο. Και έχει τη θετική αλλά και την αρνητική του πλευρά. Η κυριότερη εξήγηση ενδεχομένως είναι ότι η «Θυμέλη» έχει μετατοπίσει τον άξονα της θεατρικής σεζόν από Οκτώβρη- Σεπτέμβρη σε Ιανουάριο- Δεκέμβριο. Άλλωστε, τεχνικά και οικονομικά αυτό έχει ήδη γίνει δεδομένου ότι το σχέδιο επιχορηγήσεων της θεατρικής δημιουργίας ισχύει για ένα ημερολογιακό έτος από την αρχή του. Αυτή η μετατόπιση προφανώς ισχύει σε ακόμη μεγαλύτερο βαθμό για τις μικρότερες ομάδες που εξ ανάγκης προγραμματίζονται περισσότερο ανά παραγωγή. Δυσκολίες που αφορούν στον προγραμματισμό και την εξασφάλιση της ιδανικότερης διανομής και οι δεδομένες δεσμεύσεις τους έναντι των όρων του Σχεδίου προκειμένου να πάρουν την επιχορήγηση, οδήγησαν σε αυτό τον πρωτοφανή «συνωστισμό» κατά τον μήνα που διανύουμε.
Κι αν αυτή η μετατόπιση ισχύει λιγότερο για τις μεγάλες ομάδες, που -ελέω Θυμέλης και πάλι- είναι υποχρεωμένες να «τρέξουν» τις καλοκαιρινές τους παραγωγές, από το όλο κάδρο λείπει εντελώς η «λίθος προσκόμματος» του διαμορφωθέντος σκηνικού, ο ίδιος ο θεσμοθέτης του Σχεδίου Θυμέλη. Ο ΘΟΚ όχι μόνο συνεχίζει ατάραχος στους γνώριμους ρυθμούς του αλλά αισθάνεται ότι έχει την πολυτέλεια να μη γνωστοποιεί εγκαίρως τις προθέσεις του για την επόμενη σεζόν, που γι’ αυτόν ξεκινάει κανονικότατα τον Οκτώβριο, με αποτέλεσμα να παραμένει ρευστό το τοπίο με τις διανομές του φθινοπώρου. Τα ελεύθερα θέατρα, που παίζουν με το χρόνο και τις απαιτήσεις του τρέχοντος Σχεδίου, ήδη άρχισαν να πιέζουν τους ηθοποιούς, οι οποίοι εύλογα θέλουν να δουν τι θα γίνει με το κρατικό θέατρο πριν κλείσουν.
Ο ίδιος ο Οργανισμός όταν ανακοίνωσε τους πίνακες με τις επιχορηγήσεις των ελεύθερων θεάτρων για το 2016 είχε επισημάνει αυξημένο αριθμό αιτήσεων και το είδος των προτάσεων που υποβλήθηκαν κι είχε συμπεράνει ότι έχει αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα και αναπτύσσεται υγιής συναγωνισμός, «με γνώμονα πάντα το καλό θέατρο». Δεν είναι κακός ο ανταγωνισμός, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι δυστυχώς το θεατρικό κοινό της Κύπρου, παρά τις αυξητικές του τάσεις, παραμένει περιορισμένο και υποχρεωτικά πλέον σφυρηλατείται σε «υψηλές θεατρικές θερμοκρασίες». Κι αυτό ενέχει τον κίνδυνο να «καεί».
Πρέπει να γίνει πιο συνετή διαχείριση της ανάγκης των ανθρώπων του θεάτρου να εκφραστούν για να μην αποδειχτεί όλο αυτό μια φούσκα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου