Η συζήτηση έγινε στον μόνο κώδικα επικοινωνίας που ο περισσότεροι από τους βουλευτές μας δείχνουν να καταλαβαίνουν καλά: τη λογιστική γλώσσα των επιχειρήσεων.
Μπορεί να παρέδωσαν, σε συνεργασία με τις Πολιτιστικές Υπηρεσίες, έναν αιφνιδιαστικά υπερπλήρη φάκελο. Μπορεί να πήραν και τα εύσημα από τους συνηθισμένους στην ξύλινη, πρόχειρη τυπικότητα βουλευτές. Όμως οι εκπρόσωποι των Κύπριων σκηνοθετών που παρευρέθηκαν την περασμένη Τρίτη στη συνεδρία της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παιδείας και Πολιτισμού παρέλειψαν κάτι σημαντικό: να φέρουν μαζί τους κι ένα κινηματογραφικό συνεργείο να καταγράψει τις ιστορικές στιγμές.
Δεν ήταν μόνο η πρώτη φορά που η Βουλή καταδέχεται να διοργανώσει μια τόσο σοβαρή και εποικοδομητική συζήτηση για την ανάπτυξη του κινηματογράφου . Ούτε απλώς η πρώτη φορά που οι άνθρωποι του κινηματογράφου στην Κύπρο είχαν την ευκαιρία να αναλύσουν τόσο διεξοδικά τα τρανταχτά τους επιχειρήματα. Ήταν και η πρώτη φορά που η έστω και αποδεκατισμένη Επιτροπή (στην παρουσία πέντε βουλευτών έγινε η συνεδρία) έδειξε να κατανοεί την ανάγκη στήριξης και ενίσχυσης του κινηματογραφικού και οπτικοακουστικού τομέα, αλλά και την ανάγκη προώθησης κινήτρων για διεθνείς παραγωγές. Ακριβώς, ίσως, επειδή η συζήτηση έγινε στον μόνο κώδικα επικοινωνίας που ο περισσότεροι από τους βουλευτές μας δείχνουν να καταλαβαίνουν καλά: τη λογιστική γλώσσα των επιχειρήσεων.
Κατέστη σαφές ότι ουσιαστικά υπάρχει απώλεια εκατομμυρίων ευρώ λόγω έλλειψης κινήτρων για προσέλκυση ξένων παραγωγών, δεδομένων των δυνατοτήτων που έχει το νησί σε καλούς εξωτερικούς χώρους, φυσικό περιβάλλον και ιδανικές καιρικές συνθήκες. Μιλάμε για μια σειρά απλών αποφάσεων που θα συγχρονίσουν τη μεσαιωνική Κύπρο με το 2016 και θα τη βάλουν δειλά- δειλά στο χάρτη μιας παγκόσμιας χρυσοφόρας και παντοδύναμης βιομηχανίας.
Σημειώσατε την ημερομηνία; 12 Απριλίου του σωτήριου 16ου έτους του 21ου αιώνα. Του κατεξοχήν αιώνα της ψηφιακής επανάστασης και της αποθέωσης του οπτικοακουστικού τομέα. Κάλλιο αργά παρά ποτέ, που λένε, ζήσαμε ν’ ακούσουμε τον πρόεδρο της Επιτροπής Παιδείας της Βουλής να παραδέχεται κυνικά: «Τώρα κατάλαβα τη σημασία και τις δυνατότητες που έχει ο κινηματογράφος. Αμαρτία ομολογημένη…»
Αυτό έγινε, βέβαια, δύο 24ώρα πριν την επίσημη διάλυση της Βουλής, του ήδη εδώ και καιρό ηθικά διαλυμένου και πλέον απαξιωμένου στη συνείδηση του απλού πολίτη Σώματος στην κοινοβουλευτική Ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Κυριολεκτικά την υστάτη. Πάμε τώρα πάλι από την αρχή. Ενδεχομένως γύρω στο 2021, πριν διαλυθεί και η επόμενη, να ξαναγίνουμε μάρτυρες μιας «εποικοδομητικής συζήτησης». Την υγειά μας να έχουμε και πολύ υπομονή.
Μα την αμαρτία του πολιτιστικού αναλφαβητισμού, ασυγχώρητη για έναν πολιτευτή και δη τον πρόεδρο της αρμόδιας κοινοβουλευτικής επιτροπής, δεν χρειαζόταν να την ομολογήσει κανείς, κύριε Γεώργιε Τάσου μας. Χωριό που φαίνεται κολαούζο δεν θέλει. Και μην το πάρεις προσωπικά. Ο αριθμός των συναδέλφων σου που συμπλέουν αγγίζει απολυταρχικά ποσοστά. Μην πας μακριά. Κοίταξε μόνο το ποσοστό των θεμάτων του Πολιτισμού τα οποία απασχόλησαν την Επιτροπή Παιδείας κατά τη διάρκεια της θητείας σου και πόσο ουσιαστικό αποτέλεσμα είχε η συζήτησή τους. Η οποία Επιτροπή, βέβαια, χρειαζόταν ειδικό αίτημα για να γίνει κατ’ ανάγκη «και Πολιτισμού» όταν ανακοινώθηκε η συγκεκριμένη συνεδρία.
Και με την ευκαιρία: Αλήθεια, σκοπεύεις να εκφράσεις κάποιο παράπονο προς τον συναγωνιστή σου τον Υπουργό Οικονομικών για το πανηγυρικό σνομπάρισμα που επέδειξε στην Επιτροπή όπου προεδρεύεις; Δεν περιμέναμε βέβαια από τον «σταρ» της πολιτικής μας ζωής και αρχιτέκτονα του «success story» να καταδεχτεί να διαθέσει μια ώρα από τον πολύτιμο χρόνο του σε μια συζήτηση για τον Πολιτισμό. Είναι εμφανείς οι προθέσεις του. Δεν θα μπορούσε όμως, έστω για την εθιμοτυπία, να στείλει κάποιον παρατρεχάμενο να κουνάει αρνητικά το κεφάλι; Αλλά, βέβαια, το στρίβειν δια του αρραβώνος αποτελεί προσφιλή τακτική για κάποιον που ενδιαφέρεται για το ατσαλάκωτο επικοινωνιακό του προφίλ, όταν κατά βάθος γνωρίζει ότι είναι συνένοχος για το... unsuccess story του Πολιτισμού.
Μπορεί να παρέδωσαν, σε συνεργασία με τις Πολιτιστικές Υπηρεσίες, έναν αιφνιδιαστικά υπερπλήρη φάκελο. Μπορεί να πήραν και τα εύσημα από τους συνηθισμένους στην ξύλινη, πρόχειρη τυπικότητα βουλευτές. Όμως οι εκπρόσωποι των Κύπριων σκηνοθετών που παρευρέθηκαν την περασμένη Τρίτη στη συνεδρία της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παιδείας και Πολιτισμού παρέλειψαν κάτι σημαντικό: να φέρουν μαζί τους κι ένα κινηματογραφικό συνεργείο να καταγράψει τις ιστορικές στιγμές.
Δεν ήταν μόνο η πρώτη φορά που η Βουλή καταδέχεται να διοργανώσει μια τόσο σοβαρή και εποικοδομητική συζήτηση για την ανάπτυξη του κινηματογράφου . Ούτε απλώς η πρώτη φορά που οι άνθρωποι του κινηματογράφου στην Κύπρο είχαν την ευκαιρία να αναλύσουν τόσο διεξοδικά τα τρανταχτά τους επιχειρήματα. Ήταν και η πρώτη φορά που η έστω και αποδεκατισμένη Επιτροπή (στην παρουσία πέντε βουλευτών έγινε η συνεδρία) έδειξε να κατανοεί την ανάγκη στήριξης και ενίσχυσης του κινηματογραφικού και οπτικοακουστικού τομέα, αλλά και την ανάγκη προώθησης κινήτρων για διεθνείς παραγωγές. Ακριβώς, ίσως, επειδή η συζήτηση έγινε στον μόνο κώδικα επικοινωνίας που ο περισσότεροι από τους βουλευτές μας δείχνουν να καταλαβαίνουν καλά: τη λογιστική γλώσσα των επιχειρήσεων.
Κατέστη σαφές ότι ουσιαστικά υπάρχει απώλεια εκατομμυρίων ευρώ λόγω έλλειψης κινήτρων για προσέλκυση ξένων παραγωγών, δεδομένων των δυνατοτήτων που έχει το νησί σε καλούς εξωτερικούς χώρους, φυσικό περιβάλλον και ιδανικές καιρικές συνθήκες. Μιλάμε για μια σειρά απλών αποφάσεων που θα συγχρονίσουν τη μεσαιωνική Κύπρο με το 2016 και θα τη βάλουν δειλά- δειλά στο χάρτη μιας παγκόσμιας χρυσοφόρας και παντοδύναμης βιομηχανίας.
Σημειώσατε την ημερομηνία; 12 Απριλίου του σωτήριου 16ου έτους του 21ου αιώνα. Του κατεξοχήν αιώνα της ψηφιακής επανάστασης και της αποθέωσης του οπτικοακουστικού τομέα. Κάλλιο αργά παρά ποτέ, που λένε, ζήσαμε ν’ ακούσουμε τον πρόεδρο της Επιτροπής Παιδείας της Βουλής να παραδέχεται κυνικά: «Τώρα κατάλαβα τη σημασία και τις δυνατότητες που έχει ο κινηματογράφος. Αμαρτία ομολογημένη…»
Αυτό έγινε, βέβαια, δύο 24ώρα πριν την επίσημη διάλυση της Βουλής, του ήδη εδώ και καιρό ηθικά διαλυμένου και πλέον απαξιωμένου στη συνείδηση του απλού πολίτη Σώματος στην κοινοβουλευτική Ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Κυριολεκτικά την υστάτη. Πάμε τώρα πάλι από την αρχή. Ενδεχομένως γύρω στο 2021, πριν διαλυθεί και η επόμενη, να ξαναγίνουμε μάρτυρες μιας «εποικοδομητικής συζήτησης». Την υγειά μας να έχουμε και πολύ υπομονή.
Μα την αμαρτία του πολιτιστικού αναλφαβητισμού, ασυγχώρητη για έναν πολιτευτή και δη τον πρόεδρο της αρμόδιας κοινοβουλευτικής επιτροπής, δεν χρειαζόταν να την ομολογήσει κανείς, κύριε Γεώργιε Τάσου μας. Χωριό που φαίνεται κολαούζο δεν θέλει. Και μην το πάρεις προσωπικά. Ο αριθμός των συναδέλφων σου που συμπλέουν αγγίζει απολυταρχικά ποσοστά. Μην πας μακριά. Κοίταξε μόνο το ποσοστό των θεμάτων του Πολιτισμού τα οποία απασχόλησαν την Επιτροπή Παιδείας κατά τη διάρκεια της θητείας σου και πόσο ουσιαστικό αποτέλεσμα είχε η συζήτησή τους. Η οποία Επιτροπή, βέβαια, χρειαζόταν ειδικό αίτημα για να γίνει κατ’ ανάγκη «και Πολιτισμού» όταν ανακοινώθηκε η συγκεκριμένη συνεδρία.
Και με την ευκαιρία: Αλήθεια, σκοπεύεις να εκφράσεις κάποιο παράπονο προς τον συναγωνιστή σου τον Υπουργό Οικονομικών για το πανηγυρικό σνομπάρισμα που επέδειξε στην Επιτροπή όπου προεδρεύεις; Δεν περιμέναμε βέβαια από τον «σταρ» της πολιτικής μας ζωής και αρχιτέκτονα του «success story» να καταδεχτεί να διαθέσει μια ώρα από τον πολύτιμο χρόνο του σε μια συζήτηση για τον Πολιτισμό. Είναι εμφανείς οι προθέσεις του. Δεν θα μπορούσε όμως, έστω για την εθιμοτυπία, να στείλει κάποιον παρατρεχάμενο να κουνάει αρνητικά το κεφάλι; Αλλά, βέβαια, το στρίβειν δια του αρραβώνος αποτελεί προσφιλή τακτική για κάποιον που ενδιαφέρεται για το ατσαλάκωτο επικοινωνιακό του προφίλ, όταν κατά βάθος γνωρίζει ότι είναι συνένοχος για το... unsuccess story του Πολιτισμού.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου