Αφού είμαστε πανηγυρτζήδες

Μια τέτοια επεισοδιακή διάσπαση των Φεστιβάλ Μπίρας μόνο στην Κύπρο θα μπορούσε να συμβεί.

Οι Γερμανοί διοργανώνουν το περίφημο Oktoberfest εδώ και περισσότερο από δύο αιώνες –η πρώτη γιορτή έλαβε χώρα στο Μόναχο το 1811. Η διασημότερη γιορτή μπίρας στον κόσμο διαρκεί δύο εβδομάδες και λήγει το πρώτο Σαββατοκύριακο του Οκτωβρίου. Κοτζάμ Μόναχο, 200 χρόνια τώρα, την έχει καθιερώσει ως πανηγύρι, με μουσική, χορό και άλλες εκδηλώσεις, και ποτέ δεν σκέφτηκε κανείς να διοργανώσει ταυτόχρονα ή οποιαδήποτε άλλη εποχή του έτους ένα ανάλογο ανταγωνιστικό φεστιβάλ.

Εμείς εδώ είμαστε πιο έξυπνοι και πιο πλουραλιστές. Αφού πρώτα εμπνευστήκαμε το Septemberfest ως ένα φεστιβάλ προσαρμοσμένο στα δικά μας μέτρα και δυνατότητες, προσπαθήσαμε να του δώσουμε και χαρακτήρα. Ανεβάσαμε τον πήχη στο καλλιτεχνικό μέρος σε σημείο που από φολκλορικού και κατά δεύτερον εμπορικού χαρακτήρα διοργάνωση έγινε μουσικό φεστιβάλ και ύστερα το χωρίσαμε στα δύο, με τους διοργανωτές να τσουγκρίζουν, αντί για τα ποτήρια, τα κεφάλια τους.

Στη Γερμανία, φυσικά, η διοργάνωση δεν μπορεί να χάσει την αυθεντικότητά της. Διοργανώνεται αυστηρά από την Ένωση Ζυθοποιών του Μονάχου, έχει μια τεράστια ιστορία από πίσω της, ενώ τα εκατομμύρια των επισκεπτών φροντίζουν να φορέσουν τις παραδοσιακές βαυαρικές ενδυμασίες, τρώνε λουκάνικα και ακούν κυρίως την εύθυμη μουσική της περιοχής από ορχήστρες πνευστών.

Το δικό μας πανηγυράκι είναι εντελώς διαφορετικό. Όχι, οι επισκέπτες δεν φορούν βράκες και δεν τρώνε λούντζα. Φυσικά δεν απαγορεύεται να κλέβεις καλές ιδέες, το ζήτημα είναι να μη χρειαστεί να έρθει η ώρα να τις στριμώξεις στο άβολο μπαούλο της δικής σου πραγματικότητας. Υποτίθεται ότι πρέπει να έχει τη μορφή «έκθεσης μπίρας» όπου θα σπεύσουν οι ζυθόφιλοι για να δοκιμάσουν ντόπιες και εισαγόμενες μάρκες.

Και στο Βελιγράδι γίνεται Φεστιβάλ Μπίρας και παρά το γεγονός ότι ξεκίνησε μόλις το 2003, οι διοργανωτές έφτασαν να συζητούν για εκατοντάδες χιλιάδες επισκέπτες, ντόπιους και ξένους, και αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα μαζικά γεγονότα στη Σερβία.

Το καλλιτεχνικό πρόγραμμα είναι ο «κράχτης» της υπόθεσης και αν θέλουμε να δούμε τη θετική πλευρά, σίγουρα είναι θετικό για την πολιτιστική μας ζωή να έχουμε επιλογές για βραδιές με μουσική που μας αρέσει με πολύ φθηνό εισιτήριο. Υπό αυτή την έννοια, ας γίνουν και δέκα Φεστιβάλ Μπίρας τον Σεπτέμβριο. Το ζήτημα όμως είναι αν θα υπάρχει το κοινό, ντόπιοι και επισκέπτες, για να τα γεμίσει. Δεδομένου ότι από τη φύση τους αυτού του είδους οι διοργανώσεις έχουν νόημα μόνο αν συνοδευτούν από κοσμοσυρροή, είναι αμφίβολο ποιο θα είναι το αποτέλεσμα και αν θα μακροημερεύσει έστω και μια από αυτές.

Αναφορικά με το ζήτημα του χώρου που επέλεξαν οι διοργανωτές του Septemberfest, το Πάρκο της Ακαδημίας είναι ένας από τους ωραιότερους χώροους στην ευρύτερη περιοχή της Λευκωσίας. Το σημαντικότερο πρόβλημα, ωστόσο, δεν είναι το αντιπαιδαγωγικό μήνυμα που περνά στα παιδιά μια διοργάνωση που αφορά αλκοολούχο ποτό και πραγματοποιείται σε σχολικό χώρο κοντά στην έναρξη της σχολικής χρονιάς. Είναι σοβαρός λόγος για να επικαλεστεί το υπουργείο, παρά το γεγονός ότι δεν είναι και έγκλημα να πίνει κανείς ένα ποτήρι μπίρα. Ωστόσο, υπάρχει ένας σοβαρότερος: γειτνιάζει με έναν πολύτιμο πνεύμονα πρασίνου και η μαζική προσέλευση του κοινού σε μια τέτοιας φύσης γιορτή ενδέχεται να έχει περιβαλλοντικού τύπου επιπτώσεις. Όσο κι αν ισχυρίζεται ο διοργανωτής ότι μπορεί να εγγυηθεί την προστασία του δάσους της Ακαδημίας, όλοι μπορούμε να υπολογίσουμε ότι αυτό είναι πολύ δύσκολο.

Δεδομένου ότι το Υπουργείο Παιδείας δείχνει αμετακίνητο, τις επόμενες μέρες αναμένονται ενδιαφέρουσες εξελίξεις. Το κράτος ετοιμάζεται να λάβει νομικά μέτρα για να αποτρέψει τη διεξαγωγή του Septemberfest στον συγκεκριμένο χώρο, με τους διοργανωτές του Nicosia Beer Fest να τρίβουν χαιρέκακα τα χέρια τους δημοσίως. Από την πλευρά τους οι διοργανωτές του Septemberfest κινούνται δικαστικά εναντίον του Nicosia Beer Fest για παραβίαση και κακόπιστη χρήση των πνευματικών του δικαιωμάτων. Μύλος.