Σελίδες

Κυριακή 15 Μαΐου 2011

Ζήσε Μάη μου να φας μαχαίρι

Με την εγκληματικότητα να οξύνεται, την απάθεια να βασιλεύει και την ανθρωπιά να κουνάει το μαντήλι, ήγγικεν γαρ η βασιλεία της  θυγατρός της Στυγός και του Πάλλαντα.

«Ο αδερφός μου υπηρετεί στη Βαγδάτη, αλλά εγώ ανησυχώ για τη μάνα μου, που ζει στην Αθήνα» μού εκμυστηρεύθηκε πριν λίγες μέρες ένας καλός φίλος. Δεν τον αδικώ. Η κατάσταση έχει ξεφύγει από τον έλεγχο, δυστυχώς, ενώ οι περισσότεροι παρακολουθούμε αμήχανα και μουδιασμένα τα γεγονότα, ψευτοοικτίρωντας με αντιδράσεις κρότου- λάμψης.  

Με τον «οικονομικό πόλεμο» να μαίνεται και να θερίζει κεφάλια, κι ο τελευταίος Έλληνας έχει τους τελευταίους μήνες ενδιατρίψει στην οικονομολογία κι έχει εξαντλήσει όλες τις βάσιμες και αβάσιμες θεωρίες συνωμοσίας. Η κοινωνική «χύτρα», με το καπάκι ερμητικά κλειστό, έχει ήδη αρχίσει να «σφυρίζει» επικίνδυνα και μοιάζει έτοιμη να εκραγεί, ενώ κανείς και τίποτε δεν μοιάζει να μπορεί να παίξει το ρόλο της βαλβίδας εκτόνωσης. 

Το σαθρό σκηνικό που έχει ήδη αρχίσει να καταρρέει θορυβωδώς, διάβρωσαν ανεπανόρωθωτα η ανευθυνότητα, η έλλειψη πρόληψης και οράματος, η ατολμία, η διαφθορά, η απονιά, η ιστορική υποκρισία μιας ολόκληρης κοινωνίας.

Η δολοφονία του 44χρονου, την Τρίτη, στη διασταύρωση Γ’ Σεπτεμβρίου και Ηπείρου λειτούργησε ως θρυαλλίδα που πυροδότησε τα πύρινα ποτάμια του μίσους, με τα εθνικιστικά στοιχεία, σαν να περιμέναν από καιρό την αφορμή, να εξαπολύουν ρατσιστικά πογκρόμ, μία σου και δέκα μου, απολαμβάνοντας και τις «πλάτες» της κοινής γνώμης που ως έρμαιο διαχρονικά στον κυκεώνα των επιφανειακών πρώτων εντυπώσεων «βλέπει θετικά» μια επιχείρηση-σκούπα στο κέντρο της Αθήνας και βλέπει ως εξιλαστήριο θύμα τους μετανάστες. Δείξε μου τον φταίχτη.

Το μεταναστευτικό είναι αυτή την περίοδο το πιο «καυτό» και ευαίσθητο ζήτημα για όλους τους Ευρωπαίους, με την Άκρα Δεξιά να ακονίζει τα νύχια της και να τρίβει τα χέρια της, βλέποντας τις δυνάμεις της να αυξάνονται. Η συνθήκη για το κλείσιμο της συνθήκης Σένγκεν και την άρση της ελεύθερης διακίνησης να έχει σοβαρέψει, οι Έλληνες την περίοδο αυτή θα ήταν η τελευταίοι που θα έβγαιναν ωφελημένοι από μια τέτοια εξέλιξη.

Με την εγκληματικότητα να οξύνεται, την απάθεια να βασιλεύει και την ανθρωπιά να κουνάει το μαντήλι, ήγγικεν γαρ η βασιλεία της  θυγατρός της Στυγός και του Πάλλαντα. Η Βία, αδελφή του Ζήλου, της Νίκης και του Κράτους –το οποίο στην ελληνική μυθολογία προσωποποιούσε την κάθε μορφής ωμή εξουσία- έχοντας ήδη συμβάλει στο αλυσόδεμα του Προμηθέα, θα ποδοπατήσει και πάλι τον Πολιτισμό και θα εξαπλωθεί σαν γάγγραινα σε όλο τον κοινωνικό ιστό. 

Η συγγενική σχέση Κράτους- Βίας επιβεβαιώνεται με την πρώτη ευκαιρία, με διαδηλωτές να χαροπαλεύουν για ψύλλου πήδημα, από τα «χάδια» της καταστολής. Τα χειρότερα έπονται.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου