Το αεροδρόμιο Λάρνακας «Μιχάλης Κακογιάννης» και το Λιμάνι Λεμεσού «Μάριος Τόκας»…
Είναι πάντοτε μεγάλη η χαρά να συνειδητοποιείς ότι βρίσκεσαι στην Κύπρο, το νησί της ευγνωμοσύνης και της αναγνώρισης της πνευματικής δημιουργίας, τον τόπο όπου ο Πολιτισμός, σε όλες του τις εκφάνσεις, δοξάζεται, τιμάται και αξιοποιείται ως κεντρικός πυλώνας της κοινωνικής ζωής. Άμα τη αφίξει σου προσγειώνεσαι στον Διεθνή Αερολιμένα Λάρνακας «Μιχάλης Κακογιάννης». Ε, ποιανού άλλου τ’ όνομα θα έπαιρνε η κύρια πύλη προς την υφήλιο αν όχι του κοσμοπολίτη δημιουργού με το οικουμενικό έργο και τη διεθνή αναγνώριση; Πιο έξυπνοι είναι οι Ιταλοί, που ονόμασαν «Λεονάρντο Ντα Βίντσι» το αεροδρόμιο της Ρώμης;
Όνομα πολιτικού, παρά τα όσα έχουν προσφέρει σ’ αυτόν τον τόπο, το πολύ- πολύ να δινόταν τιμητικά στη διεθνή κοινοπραξία που διαχειρίζεται τα Αεροδρόμια, έτσι για τα 10χρονά της. Τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ. Ονόματα πολιτικών, των ανθρώπων που αφιέρωσαν τη ζωή τους για να μας υπηρετήσουν από θέσεις εξουσίας παραδίδοντάς μας μια καλύτερη Κύπρο, τρομάρα τους, θα έπρεπε -για να μην είμαστε και αγνώμονες- να δοθούν σε οδούς, σοκάκια και παρόδους. Κι όχι ονόματα υπηρετών της τέχνης και του πνεύματος.
Στη συνέχεια, λοιπόν, περνάς μια βόλτα από το λιμάνι της Λάρνακας Δημήτρης Λιπέρτης και διασχίζεις την κεντρική λεωφόρο Τεύκρου Ανθία, περνάς από την κεντρική πλατεία Παύλου Λιασίδη και φτάνεις στο Στάδιο Γλαύκος Αλιθέρσης πριν βγεις στον πηγαιμό για τη Λευκωσία. Όμως εύχεσαι να ‘ναι μακρύς ο δρόμος, διότι περνώντας από το Δάλι βλέπεις την κεντρική λεωφόρο Γιώργου Φιλίππου Πιερίδη και πηγαίνοντας μια βόλτα στο Τσέρι μπορείς να σταματήσεις για ένα δροσιστικό ποτό στην κεντρική πλατεία Θοδόση Πιερίδη.
Μόλις φτάσεις στην πρωτεύουσα ανοίγει η καρδιά σου: Σε περιμένουν ανοιχτά και κλειστά στάδια, αλλά και κεντρικές λεωφόροι που φέρουν τα ονόματα των Νίκου Νικολαΐδη του Κύπριου, Λουκή Ακρίτα, Κύπρου Χρυσάνθη, Μάνου Κράλη, Μαρίας Ρουσσιά. Αργότερα, θα περιπλανηθείς στην πρώην Πλατεία Ελευθερίας και νυν Πλατεία Κώστα Μόντη και θα επισκεφθείς την Κρατική Βιβλιοθήκη «Βασίλης Μιχαηλίδης».
Επίσης, θα ξεναγηθείς στην Κρατική Πινακοθήκη «Αδαμάντιος Διαμαντής», το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης «Χριστόφορος Σάββα», το Δημοτικό Κέντρο Τεχνών Ιωάννης Κισσονέργης, τη Σχολή Καλών Τεχνών «Τηλέμαχος Κάνθος». Αν επιθυμήσεις να δεις θέατρο μπορείς να πεταχτείς μέχρι το κτήριο του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου «Εύης Γαβριηλίδης» επί της λεωφόρου Νίκου Παντελίδη στη διασταύρωση με την οδό Μόνικας Βασιλείου, το οποίο γειτνιάζει με την Πλατεία Γιάννη Κατσούρη, στο Παλιό ΓΣΠ. Μπορείς ακόμη να επισκεφθείς το Πολιτιστικό Κέντρο «Βλαδίμηρος Καυκαρίδης» (αυτό υπάρχει στ’ αλήθεια). Κι αν η ψυχή σου λαχταρήσει μουσική, πού αλλού θα πας παρά στο Συναυλιακό Κέντρο- Μέγαρο Πολιτισμού «Σόλων Μιχαηλίδης», φυσική έδρα της Συμφωνικής Ορχήστρας Κύπρου.
Στη Λεμεσό πάλι, μπορείς να ατενίσεις τη θάλασσα δίπλα από το Λιμάνι «Μάριος Τόκας», έχοντας πρώτα περάσει από την παραλιακή λεωφόρο Πολυξένης Λοϊζιάδος και περιδιαβάσει τις σφύζουσες από ζωή κεντρικές πλατείες Αιμίλιου Χουρμούζιου και Κωστή Κολώτα. Χαμογελάς, γιατί ξέρεις ότι και στην Πάφο, την Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης, το αεροδρόμιο λέγεται «Λεόντιος Μαχαιράς» και υπάρχουν λεωφόροι και πλατείες που τιμούν δημιουργούς όπως ο Θεοδόσης Νικολάου. Στην ελεύθερη Αμμόχωστο, πάλι, μνημονεύονται σε καίρια σημεία αξεπέραστοι θεμελιωτές της κυπριακής δημιουργίας όπως ο Γεώργιος Πολ. Γεωργίου και ο Παντελής Μηχανικός.
Όταν ξυπνήσεις βέβαια και σου ‘ρθει η διάθεση να κάνεις έναν απολογισμό για το ύψος των τιμών που αναλογούν σε κάποιους, σε συνάρτηση με την αξία της προσφοράς και την ανιδιοτέλειά τους, θα μελαγχολήσεις. Κι ίσως αναλογιστείς ότι στην πραγματική ζωή μια κεντρική πλατεία στο νησί που φέρει όνομα σημαντικού ντόπιου δημιουργού είναι η Πλατεία Φικρέτ Ντεμιράγ στην κατεχόμενη Λεύκα, γενέτειρα του Τουρκοκύπριου ποιητή. Παράνομα, βεβαίως. Διότι έπρεπε να ρωτήσουν εμάς τους... νόμιμους που είμαστε πιο ευρηματικοί.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου