Εδώ στέρεψαν και τα «θα»

Είναι απογοητευτικό να βλέπεις πολιτικά λυγισμένους και δύσθυμους ταγούς, πρώην πρωταθλητές στις υποσχέσεις και τις κυβιστήσεις, να μην έχουν κουράγιο ούτε να τάξουν.

Στα αυτιά μας αρέσουν τα χάδια, ήταν συνηθισμένα ν’ ακούν ανέξοδες υποσχέσεις και λόγια του αέρα. Κουδούνιζαν ωραία οι λαγοί με τα πετραχήλια. Και τώρα τους κακοφαίνεται που η μόδα της εποχής είναι «κρύβε λόγια και μην υπόσχεσαι». Αλλά τι λέω; Εδώ φτάσαμε να αναμένουμε την τρόικα ανυπόμονοι σαν τη χήρα στο κρεβάτι, λες και οι τροϊκανοί και τα ράμματα που έχουν για τη γούνα μας να ήσαν μια κάποια λύσις. Είναι απογοητευτικό να βλέπεις πολιτικά λυγισμένους και δύσθυμους ταγούς, πρώην πρωταθλητές στις υποσχέσεις και τις κυβιστήσεις, να μην έχουν κουράγιο ούτε για να τάξουν.

Μάταια, στα εγκαίνια του νέου κτηρίου του ΘΟΚ, ο δήμαρχος Λευκωσίας προσπαθούσε να εκμαιεύσει μια τόση δα υποσχεσούλα σε σχέση με τα έργα που έπρεπε ήδη να έχουν τροχιοδρομηθεί για την ανάπτυξη του κέντρου της πρωτεύουσας, αλλά και της πολιτιστικής μας πραγματικότητας. Ο Πρόεδρος Χριστόφιας, σχεδόν με σκυμμένο το κεφάλι, αναφέρθηκε σε αόριστες ομάδες που εκπονούν και εφαρμόζουν, λέει, σχέδια που έχουν αποφασιστεί «αλλά τα οικονομικά δεδομένα δεν μας επιτρέπουν ακόμη να τα υλοποιήσουμε εδώ και τώρα». Από σχέδια άλλο τίποτε. Σαν αυτά που όταν τα κάνει ο άνθρωπος, ο θεούλης ξεκαρδίζεται στα γέλια. Τα συρτάρια, άλλωστε, έχουν αρκετό χώρο ακόμη για μερικές στίβες σκονισμένων σχεδίων.

Ο απερχόμενος Πρόεδρος μοιάζει απασχολημένος με το πώς θα ελαχιστοποιήσει τη ζημιά για τον ίδιο, το κόμμα του, την κυβέρνηση και ίσως κατά βάθος και για τον τόπο. Είναι όμως αρκετά έξυπνος και παρατηρητικός, αλλά και ρεαλιστής για να χαρακτηρίσει αδικαιολόγητη την «ανομβρία πολλών χρόνων στη δημιουργία πολιτισμού». Ωστόσο, παρά την καλή διάθεση και την επίγνωση της πραγματικότητας, θα έπρεπε να ξέρει ότι αυτή η ανομβρία δεν θεραπεύεται με το «χορό της βροχής», με σχέδια επί σχεδίων, καλές προθέσεις και υποσχέσεις.

Δεν αρκεί το «κάνουμε ό,τι μπορούμε» και είναι απογοητευτικό και δυσοίωνο να ακούς ότι το μόνο που μπορούμε να προσδοκούμε είναι να περάσει η καταιγίδα της άτιμης της οικονομικής κρίσης και συνεπώς μέχρι τότε πρέπει να κάτσουμε άπρακτοι στ’ αυγά μας και να κάνουμε σχέδια με το μυαλό μας. Σε ακραίες συνθήκες δεν κάνεις σχέδια, ούτε βγάζεις έτοιμα σχέδια από την κατάψυξη. Αυτοσχεδιάζεις. Το ζήτημα είναι ότι πρέπει τώρα να καθόμαστε και να σκουπίζουμε τα δακρυσμένα μάτια μας με ανεκπλήρωτα σχέδια έχοντας αφήσει να χαθεί τόσος χρόνος άδικα.

Η κατασκευή του Μεγάρου Πολιτισμού, η προώθηση του Αρχαιολογικού Μουσείου, η διαμόρφωση του πάρκου του ΓΣΠ είναι έργα που έχουν ήδη αργήσει. Όπως άργησε δεκαετίες ολόκληρες το κτήριο του ΘΟΚ. Είναι γεγονός ότι φτάσαμε στο «αμήν» για να μπορούμε να βρούμε εύκολα τις δικαιολογίες για την αναβολή ή και ματαίωση τέτοιων σημαντικών έργων που θα άλλαζαν καθοριστικά τη ζωή μας και θα έμεναν κληρονομιά για τις επόμενες γενιές.